علی‌رضا جهانشاهی طلبه عدالت‌خواهی که چندین سال است به مبارزه با مفاسد اقتصادی شهرش پرداخته است و به خاطر این مبارزه، دو راهپیمایی طولانی انجام داده و حتی حاضر به تحمل دوبار زندان (مجموعا در حدود یک سال) و در نهایت با نظر رهبر انقلاب آزاد شد و الان هم بیش از دو ماه است که در حرم حضرت عبدالعظیم(علیه‌السلام) بست‌نشین شده است، ‌طبیعتا حرف‌‎های بسیاری برای گفتن دارد که در این مختصر نمی‌گنجد.
هفته نامه پنجره در جدیدترین شماره خود آورد: شب میلاد امام زمان(عج) به آن‎جا رفتم تا مصاحبه‎ای نیم‌ساعته از او بگیرم. اما آن‌قدر حرف بود که تا نزدیک اذان صبح در حرم ماندگار شدم و چند ساعت مصاحبه گرفتم.

دو ماه است که این‎جا هستید. بعد از دو ماه، خواسته شفاف و عملیاتی‌تان چیست؟
-روز‎های اول که به این‎جا آمده بودم، انتظارم این بود که مسئولین بیایند و به ماجرای زمین‌خواری سیرجان رسیدگی بکنند ‌و آن را حل کنند. اما بعد از چند روز به این نتیجه رسیدم که گویا نشستن من در این‎جا به قصد آمدن مسئولین و حل‌کردن مسئله توسط آن‌ها، انتظاری واهی است.
وقتی بیشتر فکر کردم و به ابعاد مسئله توجه کردم، متوجه شدم که گویا نشستن من در این‎جا برای آمدن مسئولین نیست، بلکه بیشتر برای این است که بچه‌حزب‌اللهی‌ها وارد کار بشوند و بعد در اثر عمقی که این کار پیدا می‌کند و در اثر گسترشی که در اذهان عمومی پیدا می‌کند، به مرحله بعدی برسد و مسئولین بیایند و این ماجرا را حل بکنند. البته منظور من از حضور بچه‌حزب‌اللهی‌ها، لزوما حضور فیزیکی نیست، بلکه منظورم این است که آنان بیایند پای کار و وارد صحنه بشوند تا به واسطه حضور فرزندان انقلاب و حضور مردمی، مسئولان در شرایطی قرار بگیرند که این ماجرا به نتیجه برسد.

نتیجه ملموسی که شما به‎دنبال آن هستید، چیست؟
-نمی‌توان این را به‎راحتی در چند کلمه گفت. اما می‌توانم به چند تعبیر اشاره کنم. یک تعبیر این‎که هدف ما در این مسئله، جلوگیری از ظلم و مفاسد اقتصادی و غیراقتصادی است که در درون نظام جمهوری اسلامی اتفاق افتاده که نمی‌بایست اتفاق می‌افتاد و این اتفاقات از جنس این انقلاب و این نظام نیست.
به‎عنوان مثال مفاسد اقتصادی ممکن است در بسیاری از نظام‌‎های دیگر، یک واقعیت پذیرفتنی بوده و راهکار‎های خاصی برای مبارزه با آن نیز پیش‌بینی شده باشد. اما ماهیت و ذات نظام اسلامی و انقلاب اسلامی این‎گونه نیست که مفاسد اقتصادی و مفاسد دیگر در آن رخ بدهد.
به‎نظر می‎رسد این‎‎ها مفاسدی وارداتی باشند، چراکه از جنس نظام ما نیستند، این‎‎ها مشکلاتی هستند که از بیرون به ما تحمیل می‎شوند. البته منظورم از «بیرون»، لزوما خارج از کشور نیست، بلکه منظورم این است که چنین مشکلاتی از «بیرون از ماهیت نظام و انقلاب» به ما تحمیل شده است. حالا ما به‎عنوان بچه‎‎های انقلاب و بچه‎‎های حزب‌ا… نباید این مفاسد را بپذیریم و تحمل کنیم. ما نباید این مفاسد را یک امر عادی تلقی کنیم.

بالفرض اگر یکی از مسئولین، با اختیار تام بخواهد با هم‌دلی با شما همکاری کرده و این موضوع را بررسی کند، چه کاری باید انجام دهد تا شما احساس کنید به هدف‌تان رسیده‌اید و از این‎جا بروید؟
-این بحثی بسیار مفصل است که خلاصه‎ای از آن را عرض می‌کنم. اگر این‎گونه شود، می‌گویم در سیرجان چنین اتفاقی افتاده و شما بیایید به این بی‌عدالتی رسیدگی کنید. من از اصل ظلمی که اتفاق افتاده اطلاع دارم و انتظار دارم یک یا چند نفر از مسئولین بیایند در این ماجرا و جلوی این مسئله را بگیرند.

مستنداتی برای این زمین‌خواری‌‎ها دارید؟
-بله. ما ۱۰۰ درصد مستنداتش را داریم. اتفاقا جالب این‎جاست که در این ماجرا هیچ‎کدام از مسئولین حتی یک‎بار از ما نپرسیدند اصل حرف‌مان چیست تا بعد به‎جایی برسد که ما بخواهیم مستنداتی ارائه بکنیم.
جرم من در اولین‎بار که محکوم شدم «تشویش اذهان عمومی» بود، نه «نشر اکاذیب». این در حالی است که من ادعا‎هایی داشتم و دارم. اگر این ادعا‎ها قابل‎اثبات نبود، جرم من می‌شد «نشر اکاذیب». اما تا به حال در تمام این موارد، حتی یک‎بار نیز چنین چیزی در اتهامات من نیامده. چراکه قضیه این‌قدر واضح و روشن است که آن‎‎ها نمی‌خواهند باز شود.
اگر بخواهم به‎طور خلاصه خواسته‌ام را از این بست‎نشینی بازگو کنم، می‌گویم که من می‌خواهم حداقل یک نفر از مسئولان بیاید و به حرف و مطالبه ما اعتنا کند و آن را بررسی کند.
یعنی اولین مطالبه من، رسیدگی به زمین‌خواری سیرجان و حل آن نیست، بلکه این است که یک مسئول بیاید و در ابتدا حرف ما را بشنود و بررسی کند. و بعد از آن، مسئله را پی‌گیری کند و پای آن بایستد تا مشکل را حل کند.

منبع:مشرق