حتما با شنیدن فراماسونری و فراماسونرها به یاد نمادهای آنها نظیر مثلث و چشم و 13 و ... می افتید. و اگر مشتاق بوده اید حتما تا به حال تحلیلهای بسیاری در مورد نمادهای آنها روی چیزهای مختلف نظیر دلار و ... شنیده اید. اما تا به حال به این سوال فکر کرده اید که چه مقدار از این مسائل مشکل اساسی مردم میباشد. به نظر من که سرگرم شدن به این موارد از همان فتنه هایی که بیشتر در میان بچه مذهبی ها شیوع دارد.

همیشه به تمام کسانی که سراغ این موارد میروند به گونه ای افراطی میروند پیشنهاد میکنم که قبل از آن حتما یک دور تاریخچه انجمن حجتیه را بخوانند و مخالفت امام با این طرز تفکر و نیز طرز مقابله با دشمن را برای خود تحلیل کنند. مشکل حجتیه این بود که در زمانی که طاقوتی مثل شاه روی کار بود و تمام مشکلات از او نشأت میگرفت عده ای در دشمن شناسی اشتباه کردند و دشمن اصلی را بهایی ها قرار دادند. (البته اگر از نوع نگاه آنها به شرایط ظهور، حکومت در دوران غیبت و ولایت فقیه و ... نادیده بگیریم.)
ذکر خاطره ای از احمد احمد در این جا بد نیست. در کتاب خاطراتش نوشته بود که پس از ورودم به گروه حجتیه روزی تصمیم گرفتم که کتابهای بهاییان را برای امام ببرم و کارهای آنها را به امام نشان بدهم. یک کیسه کتاب بردم پیش امام و یکی یکی کتابها را به امام نشان دادم امام همه شان را خوانده بود و تازه به من گفت که چندتا کتاب دیگر هم هست که شما نیاورده اید! اما امام گفت که مشکل اصلی بهاییان نیستند بلکه شاه است که به اینها میدان میدهد.(نقل به مضمون)

به نظر میرسد که ماجرای فراماسونر شناسی هم الان از این نوع جنس میباشد. اگر بپذیریم که این موضوع وجود دارد(که تا حدودی هم پذیرفتنی است) باید بپذیریم که این مشکل، مشکل اصلی امروزه کشور و یا جهان اسلام نیست. هر چند که نوع ورود خیلی از افراد به این مباحث از دریچه ای است که به نظر من دشمن هم بدش نمی آید که انرژی امت حزب الله روی آن برود تا از کارهای دیگری باز بماند. دقیقا همان معضل بهاییت و مبارزات حجتیه.
اگر بخواهم مشکلات اصلی رویکرد کنونی را به مباحث فراماسونری بگویم به طور خلاصه مینویسم:

-       خارج کردن فضای مبارزه عینی با استکبار جهانی و آمریکا و صهیونیزم خونخوار به یک فضای انتزاعی بدون تقریبا هیچ گونه نتیجه مثبت در جهان بیرون برای مبارزه با سلطه استکبار بر کشورهای منطقه
-      اتلاف وقت نیروهای مذهبی بر روی کارهای بیهوده ای نظیر نماد شناسی فراماسونری به جای دشمن شناسی های حقیقی و عینی نظیر دامن زدن دشمن به اختلافات قومی و مذهبی، ترویج تجمل گرایی، ترویج اسلام آمریکایی، غربزده کردن جوانان، پرداختن به فروع و جنجال های سیاسی،ترویج لیبرال سرمایه داری، نمایش فقر و فساد و تبعیض و هزاران روش دیگر که دشمن به کار میگیرد.
-      دامن زدن به توهم هژمونی گسترده فراماسونرها در تمام بخشها و ایجاد یک فضای توهم توطئه. با ادامه رویکرد این فضا نوعی تأیید بر تسلط دشمن بر بسیاری از شئون زندگی جوامع مهر تأییدی زده میشود و مشکل بزرگتر زمانی میباشد که این هژمونی توسط افراد ناشناخته و مرموز ایجاد میشود و نوعی نگاه در مخاطبان به وجود می آورد که نمیتوان با این هژمونی مبارزه کرد. این نوع تحلیل از نفوذ دشمن و نیز ناتوانی در شناسایی افراد و نیز تحلیل های مبتنی بر پایه اطلاعات محرمانه منجر به نوعی توهم توطئه در افراد میشود تا جایی که دیگر به کسی اعتماد نمیکنند و کافی است که بتوانند عملی از فرد را مبتنی بر مباحث فراماسونر شناسانه شان بکنند، آنجا است که دیگر مطمئنا طرف به عنوان فراماسونر شناسایی و معرفی میشود. برای نمونه گاها از طرف همین طیف یکی از کاندیداهای انتخابات 88 به عنوان فراماسونر معرفی میگردید.
-     اکثرا این نوع دشمن شناسی و ورود به مباحث نوع نگاه را به دین نیز تحت تأثیر قرار میدهد و آن را در غالبهای تنگ نمادها و علایم و اعداد و ظواهر دین تقلیل میدهد و فلسفه واقعی بسیاری از اعمال و عبادات زیر این نوع نگاه نابود میشود. که بعضا نیز مشاهده شده است از اسلام شناسی محمدی(ص) به اسلام شناسی بودایی منحرف گشته اند و سعی در اثبات گذاره های دینی از طریق برخی آداب و دستورالعمل های آئین بودایی و دیگر آیین های مشرق زمین کمک میگیرند. و حتی به جای استفاده از کتاب آسمانی قران برای هدایت، جایگاه مفاهیم آن را به ارتباطات اعداد با هم و این گونه مسائل تقلیل میدهند
-     منحرف کردن ذهن افراد از مشکلات و مصائب اصلی جامعه اسلامی چه در سطح کشور و چه در سطح امت اسلامی به مباحثی که هیچ دردی از جامعه اسلامی نمیکاهد اگر نگوییم که دردی بر آنها نمی افزاید.
-     نادیده انگاشتن اشتباهات جریان خودی در بروز مشکلات. هرچند که قبل از توضیح این مورد باید اشاره شود که برخی از مشکلات امروزه در اثر فعالیتهایی است که دشمن انجام میدهد اما این موضوع نباید مانع از نادیده گرفتن جبهه خودی شود. تصویری که جریان مورد بحث در مورد نفوذ دشمن و فعالیت هایش نشان میدهد غالبا منجر به این میشود که افراد یا اشتباهات خودی را نبینند و آنها را به نوعی منتسب به دشمن غیبی بدانند و یا افراد خاطی را منتسب به جریان فراماسونر ها بدانند. این در حالی است که با این نگاه وجود دشمن غیبی در واقع سلاح مبارزه با خطاها و انحرافها گرفته میشود و در موضع ضعف قرار میگیریم.
-     در بسیاری از موارد ورود افراطی افراد به این مباحث باعث میشود که فرد از دین شناسی و اسلام ناب شناسی و شناختن روش های درست برای رسیدن به اهداف درست و شناختن موانع و دشمنان برای آمادگی مقابله با موانع و مشکلات غافل شود و شناخت دشمن اولویت اصلی او قرار گیرد و در این صورت دیگر دشمن شناسی کارامدی خود را که مقابله با موانع است را نیز از دست میدهد. هر چند که همانطور اشاره شد نیز باعث تغییر تفسیر و فلسفه احکام دین میشود.

منبع:وبلاگ دو اسلام