سید جواد نقوی از رهبران شیعیان پاکستان است که برای تاسیس حوزه ای در پاکستان به امر مقام معظم رهبری امروز تهران را به قصد لاهور ترک می کند. متن زیر خلاصه ای از نکات مهم سخنرانی ایشان در اختتامیه دهه رهایی قبلتین است که در سالن شهید مطهری دانشگاه امام صادق (علیه السلام) ایراد شد.
انقلاب اسلامی در ماهیت خود یک ماهیت نهضتی دارد. انقلاب یک موجی در کل جهان ایجاد کرد. اما بعضی فکر کردند این موج صدور انقلاب است. موج با نهضت فرق دارد. نهضت یک حرکت منظم است، باهدف، برنامه، مدیریت و رهبری... اما موج یک پدیده طبیعی است که برای هر حادثه‌ای رخ میدهد.
*چیزی که در ماهیتش نهضت است رو به گسترش است و نمیتوان جلوی آن مانع ایجاد کرد. چیزی که نهضتی است در ذاتش صدور وجود دارد. بدون صدور، نهضت معنی ندارد.
*پیامبر اکرم(ص) قبل از اینکه مواضع خودش را در داخل حجاز تثبیت بکند رو به صدور آورد.
*هفتاد سال دوام انقلاب سوسیالیستی روسیه هم به خاطر این بود که صادرش کردند و هفتاد کشور دنیا سوسیالیستی شده بود. این هفتاد کشور سوسیالیستی در جهان خاکریزهای انقلاب سوسیالیستی روسیه بودند.
*انقلاب مشکلات نوع خودش را دارد. انقلاب مشکلاتش انقلابی است و موانع آن هم مثل خودش است.
*اکنون در دنیا شرایط آرمانی برای صدور انقلاب وجود دارد. شما باید حتما یک سفری به کشورهای همسایه داشته باشید.
*هر انقلاب و حادثه بزرگ یک زمان فطرت(ایستایی و کند شدن) دارد. اما اتفاقی که اینجا افتاد این بود که قبل از اینکه زمان طبیعی فطرت برسد، فطرت زودتری را بر این انقلاب تحمیل کردند و آن را در همین قدم اول در داخل مرزها متوقف کردند.
*صدور انقلاب ضامن بقای انقلاب است. و کسانی را که دغدغه‌شان این بود را متهم کردند. متهم به تندروی، متهم به عدم حفظ مصالح ملی، تضعیف و یا به خطر انداختن انقلاب و ...
*صدور انقلاب و انقلاب امانتی است در دست انقلابیون و نسل‌های انقلابی که باید وظیفه حفظ و انتقال آن را به انجام برسانند وگر نه خائن هستند.
*حرف انقلاب را فراموش کردیم و حرف فریب خوردگان را گوش دادیم. نمیدانم این ضعف از کجاست که پیروان ولایت همیشه از این نقطه بزرگترین صدمات را میخوردند. یعنی زود در دام فریب می‌افتیم. جنگ صفین در ذهن شما هست. چگونه فریبشان دادند، چگونه ولی را در تنگنا قرار دادند.
*ما غافل ماندیم، فکر کردیم داخل ایران را بسازیم وقتی خیلی قوی شدیم دیگر خارج دست ماست. یعنی بعضی‌ها از راه خمینی کبیر انحراف کردند به سمت امیرکبیر.
*در زمان غفلت ما در چیزهایی جابجایی صورت گرفت که باید اطلاح شود:
*ملت بجای امت نشست: امام نظریه امت را مطرح کرد و این نظریه قرآنی و اسلامی است، ولتکن منکم امة..
*امامت را بردند در علم کلام و جدل تازیانه‌ای درست کردند برای کوبیدن بر سر مخالفان.
*نام و اسم امام را حفظ کردند و راهش را گم کردند. میگفتند فکر امام هزینه دارد. راست هم میگفتند این مطالب و افکار هزینه دارد
*اقتصاد بجای اعتقاد امد. این انقلاب سوسیالیستی یا سرمایه داری نبود. این انقلاب اسلامی بود، اعتقادی و ایدئولوژیک بود. اعتقاد را خیلی یواش کنار زدند و به جای آن اقتصاد را محور قرار دادند.
*تکنولوژی جای ایدئولوژی را گرفت. گفتند اگر بر ایدئولوژی اصرار کنیم به ما تکنولوژی نمیدهند.
*گفتند چراغی که به خانه رواست به مسجد حرام است. گفتند به غزه و لبنان کمک نکنیم. اصلا این چراغ خانه نیست. مردم دنیا از ایران نفت و گاز نمیخواهند. چیزی که ایان باید به آنها بدهد و بدون آن *نمیتوانند ادامه حیات عزمتمند انسانی بدهند ایدئولوژی انقلابی ایران است.
*مرزهای جغرافیایی بین ملت‌ها و اکثرا توسط استعمار و استکبار ایجاد شده است را به رسمیت شناختیم و معیار خودی و غیر خودی بودن قرار دادیم.
*گفتند صدور انقلاب اسلامی اقدامی خلاف امنیت ملی است. اول امنیت ملی را خودشان تعریف کردند و سپس گفتند که فلان چیزها خطرناک است. خب الان دیدیم که خیلی از چیزهایی که میگفتند امنیت ملی را به خطر می‌اندازد با شجاعت انجام شد و امنیت ملی را نه تنها به خطر نیانداخت بلکه افزایش هم داد.
*امام فرمود ملت‌ها برای امت‌سازی محور هستند. ملت‌ها باید در کنار همدیگر قرار بگیرند. الان ارتباط با دولت مطرح است. همه جا در آن چارچوب خشک دیپلماسی فقط دولت حضور دارد و نماینده ملت وجود ندارد.
*اصول جای خودش را به مطالح دادند. و اصول قربانی مطالح گردیدند، این بزرگترین مانع صدور انقلاب است.
*دیپلمات جای مبلغ را گرفت. جایی که باید مبلغ دین برود دیپلمات رفت و جایی هم که مبلغ رفت با فرهنگ دیپلماسی رفت.
*آرمانخوهی جای خودش را به آرام طلبی داد.
*"زمین و زمینه دادن به دشمن" به نام "بهانه ندادن دست دشمن" آمد.
*جشن نوروز جای جشن انقلاب را گرفت. و مشترکات ما با دیگر کشور ها شد سمنو! به جای ایدئولوژی.
*کوروش به جای ابراهیم خلیل، حضرت امام اسوه‌اش ابراهیم خلیل بود ولی اب النبیاء را فراموش کردیم و به جایش کوروش آوردیم.
*رستم به جای علی آمد و شاهنامه به جای نهج البلاغه.
*بازیگران سینما به جای شهدا. الان مستضعفان بسیجی خمینی در پاکستان همت را میشناسد ولی جوان ایرانی به جای شهید همت بازیگری که فامیلش همت است را میشناشد.
*نظاره‌گری به جای امر به معروف. منکرات را نظاره میکنیم و امر به معروف نمیکنیم.
*حقوق‌بگیران به جای ایثارگران، میگویند فلانی خیلی انقلابی است چون یک میلیون حقوق میگیرد.
*موج‌زایی جای خود را به موج سواری داد.
*فرصت‌سوزی به جای فرصت‌سازی قرار گرفت.
*سازش جای ستیز را گرفت.
*افکار ناصواب به جای اسلام ناب آمد.
*مبادله جای مبارزه را گرفته است.
*بده کاران انقلاب تبدیل به طلبکاران شده‌اند. امام در آن زمان به کسانی که در حوزه نشسته بودند و کاری نمیکردند فرمودند شما این درستان و این بحثتان و علم و مقامتان مرهون شهداست. شما بدهکار شهدایید. حالا همان‌ها طلبکار شهدا شده‌اند.
*واردات از غرب بجای صادرات انقلاب به دنیا را گرفت.
*رضایت مردم جای هدایت مردم را گرفته است.
*امامت جهان، این فریضه ماست، امامت جهان. مگر در  قرآن نمیخوانیم"رب اجعلنی للمتقین اماما..." امام یعنی جلودار نه کسی که دست او را ببوسند. امام خمینی این مکتب را آموخت. اما ملتی که باید برای امامت تربیت می‌شد، به جای امامت کارهای دیگری میکند که در شأن او نیست. ما باید امامت جهان بکنیم.