چون اسرائيل از اجراي قطعنامه 425 شوراي امنيت و عقب نشيني از مناطق مرزي سرباز زده بود، امام «موسي صدر» وظيفه خود مي دانست كه اوضاع بحراني لبنان و عمق خطر تهديدكننده جنوب لبنان را به اطلاع رهبران كشورهاي عربي برساند. به همين منظور، در الجزاير با «هواري بومدين» رئيس جمهور اسبق اين كشور گفت وگو كرد.

بومدين در پايان اين ملاقات كه بسيار صميمانه بود، گفته بود: خواهش مي كنم سفري هم به ليبي داشته باشيد، چون «معمر قذافي» اخبار ناصحيحي از جنگ لبنان دارد.
برادرم اين دعوت را پذيرفت، ولي در مورد تعيين زمان سفر با تأمل برخورد كرد و حدود يك ماه بعد به كاردار ليبي اطلاع داد كه مايل است سفر در تاريخ 25/8/1978 انجام شود و ناگزير به ترك ليبي پيش از 1/9/1978 است، تا بتواند به همسر بيمارش كه درحال درمان در فرانسه است، رسيدگي كند.
امام صدر روز جمعه 25 اوت (پنج شهريور) به همراه شيخ «محمد يعقوب» و «عباس بدرالدين» (مدير خبرگزاري لبنان) به ليبي سفر كرد و در هتل «الشاطي» طرابلس به عنوان ميهمان رسمي دولت ليبي اقامت گزيد. تا پنج روز بعد كساني او را ديده اند، اما از آن به بعد هيچ كس از او و همراهانش خبر ندارد. روز پنجم يك خودرو براي بردن آنها به ديدار سرهنگ قذافي به هتل آمد و بعد از رفتنشان تا به امروز هرگز خبري از آنها نشده است.

پيگيري هاي لبنان
پس از اينكه برقراري هيچ تماسي با ايشان ميسر نشد، مجلس اعلاي شيعي لبنان از كاردار ليبي در بيروت خواستار اطلاعاتي درباره وضع او شد، اما كاردار از پاسخگويي طفره رفت. چهار روز بعد مجلس، موضوع را با «سليم الحص» نخست وزير وقت لبنان، در ميان گذاشت. او فورا كاردار ليبي را فرا خواند و خواستار جواب رسمي و فوري شد. ظهر روز بعد وي پاسخ داد كه امام صدر و همراهانش روز 31 اوت با هواپيماي خطوط هوايي ايتاليا، ليبي را به مقصد رم ترك كرده اند و بنابراين، موضوع به آنها ربطي ندارد.با مطرح شدن اين ادعا، دولت لبنان يك هيئت قضايي به ايتاليا اعزام كرد و اين هيئت شكايتي در اين خصوص تسليم دادگاه ايتاليا كرد. دولت رم بعد از چند ماه پاسخ داد كه امام صدر و همراهانش هرگز وارد ايتاليا نشده اند. بعد از گذشت 4 ماه از ربوده شدن ايشان، با پي گيري برادر امام موسي و طي تماس با مقامات بلندپايه و برخي از مسئولان كشورهاي عربي و غربي، مشخص شد او محكوم به حبس ابد است، چرا كه با آزاد شدن امام خميني(ره) در آن زمان از تبعيد، غرب بر اين باور بود كه با وجود دو چهره فعال و محبوب سياسي، دنيا زيرورو خواهد شد.در عين حال ، يكي از شخصيت هاي بزرگ سياسي نيز به ما گفت اگر امام موسي يك نقطه دورافتاده اي از دنيا را براي زندگي با خانواده اش انتخاب كند و هيچ كس هم از وي خبر نداشته باشد و اصلا هم در مورد سياست صحبت نكند، ممكن است آزاد شود. اينها ناگفته هايي است كه زنده بودن ايشان را ثابت مي كند. .

علت كم كاري براي يافتن امام موسي
من واقعا نمي دانم چرا در اين زمينه كم كاري شده است، ولي شايد عده زيادي دقيقا از اقدامات اساسي و مهم امام موسي براي شيعيان لبنان و مقاومت اطلاعي نداشته باشد. اگر الآن شيعيان لبنان آنقدر قدرتمند و بزرگ شده اند كه همه، به خصوص اسرائيل، را نگران كرده اند، اينها همه به خاطر اقدامات امام موسي صدر بوده است.

حضور در نشست اتحاديه عرب در ليبي
ما اصلا نمي خواستيم لبنان در نشست سران عرب در شهر سيرت ليبي شركت كند، چرا كه بررسي پرونده امام موسي در دستور كار اين نشست نبود.
ما هميشه در پيگيري قضيه امام موسي تنها بوديم. فقط ما خانواده صدر پي گير اين پرونده بوده و هستيم ، گويي فقط ما مسئوليم و بس. به همين خاطر كار بررسي اين پرونده به كندي پيش مي رفت و حتي متوقف مي شد.اگر ايشان الآن برمي گشت، همين خط مقاومت را ادامه مي داد چرا كه معتقد بود شيعيان لبنان به خصوص شيعيان جبل عامل، نياز به كمك دارند. به همين خاطر، در روستاهاي دورافتاده لبنان به دنبال شيعيان مي گشت و با كمك وي بود كه بسياري از شيعيان ادامه تحصيل دادند و به مقامات عاليه دست يافته اند.اكنون نيز در تمامي نقاط لبنان عكس ايشان وجود دارد و مردم دروزي، سني و حتي مسيحي با ديدن من، ناگهان از برادرم صحبت مي كنند و اين نشان از نفوذ وي در دل و جان تمامي لبناني ها دارد. شعار ايشان در درجه اول، انسان سازي بود و واگذاري مسئوليت به افراد در مرحله دوم قرار داشت.

منبع: روزنامه کیهان