به منظور پرسیدن سوالاتی از امام جمعه و آگاهی از نظرات و راه حلهای ایشان در مورد  بعضی از مشکلات ، هیات برگزار کننده کرسی آزاد اندیشی در 6 اردیبهشت 1389 با ایشان در دفتر امام جمعه دیدار نمود.

در این جلسه که از ساعت 11:45 آغاز شد و تا ساعت 13 ادامه داشت ابتدا گزارشی از روند کارهای انجام شده تا آن موقع بیان شد. سپس نظر ایشان در مورد اساسنامه  و آیین نامه ها که قبلا به ایشان داده شده بود خواسته شد.

همچنین در مورد تعریف دگر اندیشی و آسیبهای آن ، حدود آزادی در کرسی ها ، اینکه چه موضوعاتی اولویت دارد؟ اینکه چه کسی متولی باشد؟ و … پرسش هایی مطرح گشت.

ایشان ابتدا از هیات تشکر کردند و اینکه بسیج دانشجویی این کار را پیگیری میکند ابراز خرسندی و رضایت نمودند .

ایشان به اساسنامه و آیین نامه ها اشکال نگرفتند و در جواب به این مسئله که افرادی از جمله بعضی مسؤولین دانشگاه قائل به وجود خط قرمز هایی برای کرسی های آزاد اندیشی هستند اینگونه پاسخ دادند :

جز اخلاق که آنهم اجتناب ناپذیر است ، هیچ خط قرمزی نداشته باشید که اگر حد و مرزی باشد دیگر آزاد اندیشی نمیشود و در پاسخ به سوالی بدین مضمون  که اصول اسلام چطور ؟ فرمودند که آنها هم خط قرمز نیست.ایشان در مورد مفهوم دگر اندیشی ادامه دادند که این به معنی آن است که ما یک سری اصولی که غربی ها آن را خدشه ناپذیر میدانند را خدشه ناپذیر ندانسته و به ان استناد نکنیم. مثلا در غرب میگویند اگر همه امور به یک نفر برسد این فساد آور است در صورتی که ما در اسلام میگوییم اگر این فرد یک بشر عادی باشد بله ولی اگر امام معصوم باشد اینگونه نیست بلکه هر اصلاحی هم از طریق او صورت میگیرد.

ایشان خاطر نشان نمودند که ممکن است برخی از اساتید به خاطر نیرو های امنیتی جرات نکنند که بیایند و حرفشان را بزنند ولی من تضمین میکنم که نه سپاه نه نیروی انتظامی نه وزارت اطلاعات و… وارد این قضیه نشوند.

ایشان در ادامه در پاسخ به این سوال که عده ای اعتراض میکنند که این فضا باعث بوجود آمدن شبهه هایی می شود که نمی توان آنرا رفع کرد ، فرمودند: مسؤول این  امر خداست نه ما و مثالی از جنگ تحمیلی در مورد کشته شدن یک سرباز شیعه در بین سربازان بعثی در حال نماز خواندن آوردند و یک لطیفه از مردی که میخواست با راهزنان بجنگد بدون اینکه کسی غیر از رئیس راهزنان آسیب ببیند بیان نموده و اضافه کردند که  این امکان ندارد و گفتند اینکه ضایعات بدهیم ما مسئول  نیستیم و این حرف قابل قبول نیست.

در انتها ایشان توصیه کردند که این کار از حالت تشکّلی بیرون آید و گروهی متشکل از اساتید و دانشجویان بدون تشکیل تشکل کار را پیگیری کنند و اگر اساتید نباشند این کار به نتیجه نمیرسد.