بسم الله الرحمن الرحیم

خداوند تعالی فرمود: «خداوند دوست نمی‌دارد که کسی صدایش را بلند کند مگر آنکه ظمی به او شده باشد، همانا که خدا شنوا و داناست»

به همه علما و شخصیت‌های برجسته و اساتید و نخبگان و مسؤولین شهرها! و به همه فرزندان وطنم اعم از سنی و شیعه!

این کلمات را تقدیم داشته و با شفافیت کامل، رنج‌های پیروان مذهب جعفری در استان خُبَر شامل تجاوز و تعدی‌های برخی مسوولین اداری و امنیتی را نقل می‌کنم. بالشخصه به مدت دو سال ارتباط با رسانه‌ها را نمی‌پذیرفتم و به ارتباط با مسؤولین مشتاق بودم ولی الان بعد از آنکه پاهایم در آن را خسته شد و روحم مملو از سرخوردگی و ناامیدی گردید، خودم را مجبور یافتم تا آنچه در زیر می‌آید را اعلام کنم:

اول- شیعیان در سراسر این کشور و خصوصا در منطقه شرقی جزئی از این وطن بزرگ اند که از وفادارترین دسته‌ها نسبت به این وطن ارزشمند می‌باشند و با پایداری و استقامت‌شان در بحران‌های مختلف گذشته، این وفاداری را ثابت کرده‌اند. شرم‌آور است که برخی مسؤولین سعی دارند که با گزارشهای کذب، در فرمانبری یا وطن‌پرستی‌شان تشکیک کنند.

شیعیان در مراکز حساس دولت کار کرده‌اند و با صداقت و امانت در کشور خدمت نموده‌اند و همانطور که بر آنها واجباتی است که باید به جای آورند برای آنها حقوقی است که باید حفظ و ادا شود.

دوم- ما، در طی دو سال گذشته از نماز –که عمود دین است- منع شده‌ایم! و هنگامی که بر اقامه نماز اصرار کردیم، شخصیت‌های برجسته و جوانان ما را دستگیر کرده و در زندان‌ها اذیت کردند! و اطراف محل‌های عبادت‌مان را بستند با این استدلال که غیرمجاز اند! با این که می‌دانستند این نمازخانه‌ها قدیمی اند و عمر برخی از آنها بیش از پنجاه سال می‌باشد و اجازه ساخت مساجد نیز به ما داده نشد!

سوم- اینک، پس از بسته شدن سه نمازخانه ما در استان خُبَر، بر اقامه نماز در منازل‌مان با ترس و لرز و چنانچه گویی مرتکب جرمی یا حرامی از محرمات می‌شویم اصرار ورزیدیم! و پلیس جنایی جستجو به طور روزانه ما را تحت مراقبت قرار داده و جلوی ما را می‌گرفتند و همچنین محل‌های نماز ما را می‌بستند و صاحب خانه را فرامی‌خواندند و او را وادار به نوشتن تعهدی می‌کردند مبنی بر اینکه دیگر خانه‌اش را برای اقامه نماز باز نکند! ما بارها به آنها گفتیم که نماز فریضه‌ای است که نمی‌توان آن را متوقف کرد پس اگر خانه‌ها برای این کار غیرمجاز اند محلی را در اختیار ما قرار دهید تا در آن نماز بگذاریم!

چهارم- بعد از ظهر دوشنبه 13 ربیع الثانی 1431، اداره جستجوی جنایی که در این مدت از هیچ تلاشی برای تحت فشار قرار دادن ما و تحریک هموطنان مضایقه نکرد، تعدادی از مهمترین شخصیت‌های شیعه خبر را دستگیر کرده و در زندان عمومی خبر به اذیت آنان پرداختند در حالی که آنان از خانواده‌هایی محترم و شریف بودند. اینچنین دریافت امضاء تعهدنامه‌های اجباری مجموعه بزرگ دیگری از اشخاص، پیرامون اقامه نماز و ماتم‌‌های حسینی به پایان رسید.  

اینان انسان‌های محترمی بودند که چه بسا پیش از آن، رنگ مراکز پلیس را ندیده بودند. آنها جایگاه اجتماعی ویژه‌ای داشتند و زندانی کردن آنها با مجرمان به خاطر برپایی نماز و مناسبت‌های اهل بیت «ع»، اهانتی به همه شیعیان است.

ما بر مبنای عمل به تکلیف‌مان صراحتا این عمل غیرمسؤولانه را محکوم می‌کنیم و مخالفت‌مان را با این تبعیض قومی اعلام می‌داریم و از مسؤولین دخالت سریع و قاطع را می‌خواهیم و اینکه اداره جستجو را توجیه کنند تا توان خود را برای مقابله با مجرمین و ترویج دهندگان فحشا و مواد مخدر، صرف نمایند.

پنجم- در مدت مراجعه به مسؤولین، آنان دائما ما را به نماز خواندن با سایر مسلمانان تشویق می‌کردند هر چند ما می‌دانستیم که افراطیون این اجازه را به ما نمی‌دادند اما وقتی که عرصه به خاطر محدودیت‌های امنیتی بر ما تنگ شد، نمازهای خود را در مسجد مجاور نمازخانه بسته شده خودمان خواندیم و بنا بر تصریح مستقیم شخص مدیر جستجوی جنایی، جماعتی از تندروها در مسجد ایستاده و مانع نماز ما شدند در حالی که ما به امامت امام جماعت آن مسجد نماز خود را می‌خواندیم! ایشان گفت: من مسجد را برای اهل سنت و جماعت ساختم و دولت هیچ کمکی به من نکرده است و چراغهای مسجد را خاموش کرد و ما چون از وقوع فتنه‌ای ترسیدیم از مسجد خارج شدیم.

و بجای اینکه این مرد مورد سرزنش قرار بگیرد، حکمی از حکومت بر مبنای توصیه اداره اوقاف صادر شد که حاوی ممانعت از خواندن نماز جماعت توسط ما، در مساجد اهل سنت بود! بلکه حتی حاوی ممانعت از نماز جماعت با خود اهل سنت در صورت پایبندی به احکام فقه شیعه بود! لذا ما در صورتی که بخواهیم نماز جماعت بخوانیم باید در مساجد متفرق شده و بدون پایبندی به احکام فقهی خاص خودمان اقامه نماز کنیم!

ششم- همانا نماز و عبودیت خداوند عزوجل و دوستی اهل بیت پیامبر صلی الله علیه و آله و احیاء شعائر آنان در عمق وجود ما قرار دارد و هیچ مخلوقی نمی‌تواند ما را از ادامه آن باز دارد و جلوگیری از آن جز بر اصرار و تمسک بیشتر ما به آنها نمی‌افزاید و اگر تصور کند که ما کافریم و نماز برای ما نیست این شأن خود اوست ولی من می‌گویم: شیعه خُبَر، پاک و دائما حافظ بر نماز جماعت و احیاء مناسبت‌های اهل بیت علیهم السلام باقی می‌ماند ولو هر چه اتفاق بیفتد!

از خداوند تعالی می‌خواهم که بی‌عدالتی را از ما بردارد و قلب‌های مسلمانان را به هم نزدیک کند و شهرهای ما را از هر پلیدی پاک نماید.  

منبع:اتحادیه بین المللی امت واحده