اگر تیغ عالم بجنبد ز جای
به کرنش نیفتد ولی خدای
مرا از دم تیغ ها بیم نیست
سر مرد، بر خاک تسلیم نیست
که قفنوس را، بیم آتش مباد
فروبسته تسلیم آتش مباد
که آتش به قفنوس، پر می دهد
به معراج، بال سفر می دهد
اگر دين جدم به قتلم به پاست
هلا تيغ ها! كشتن من رواست....
رها كن مرا تا خروشان شوم
بلا بر سر دين فروشان شوم...
زبان گر نگويد ز حق، لال باد
چنان خار و خس پست و پا مال باد
زباني كه لرزد به شرك و نفاق
چه دارد به جز حرقه ي افتراق
بكوشد به تعميم فسق و فساد
كشد تيغ تعقيب بر عدل و داد
زباني كه سرگرم نشخوار شد
حقايق بر او سخت و دشوار شد...
هلا بو الفضولان خرد و كلان؟
چه دانيد از خواستگاه يلان؟
فرو خفته در نفس اهريمنيد
در اين دخمه تا كي نفس مي زنيد؟
به هم دستي اهرمن آمديد،
به توحيد جاري شبيخون زديد
ز هفت آسمان، ريسمان بافتيد
ز خلط مباحث چه ها يافتيد؟
غرض زين همه شطح و طامات چيست؟
رهاورد اين نفي و اثبات چيست؟
شما را هدف چيست زين التقاط؟
گهي انقباض و گهي انبساط؟
خداوند در بست وهم شماست
كه كوتاه چون سقف فهم شماست
شكم بارگان گريزان ز جنگ
نشستيد بر سفره ي نام و ننگ
غبار عناوين و القابتان
نشسته است بر چشم پر خواب تان
به جز قطب تزوير و قطر شكم
چه خوانديد؟ در مكتب بو الحكم؟