«بازخواني يك پرونده» مجموعه اي است از بيانات حضرت آيت الله خامنه اي پيرامون ولايت مطلقه فقيه در جريان سال 66.  مقدمه  اين مجموعه در زير آمده است:

امتحانات الهی همچون کوره‌ای است که قلب مؤمنین در آن گداخته شده و خالص‌تر می‌گردد. البته آن‌ها که «في‏ قُلُوبِهِمْ مَرَض‏» باشند، برایشان نتیجه‌ای جز دوری از رحمت الهی در برنخواهد داشت. فتنه‌های آخرالزمان یکی از بزرگ‌ترین امتحانات الهی است که در آن سره از ناسره مشخص می‌گردد. بعضی‌ها در این تکان‌های شدید به فرموده امام صادق(ع) چونان سفال، خورد شده و در هم می‌شکنند. بعضی‌ها هم با یک برداشت عافیت‌طلبانه از کلام مولا علی(ع) - که فرموده‌اند در فتنه‌ها همچون بچه‌شتری باش که نه پشتی برای کولی‌دادن دارد و نه پستانی برای شیردادن- کلاه خودشان را سفت می‌چسبند تا باد نبرد. غافل از این‌که در این کلام نکته ظریفی نهفته و آن این‌ است که بچه‌شتر در پیچیده‌ترین شرایط هم مادر خود را گم نمی‌کند و به او پناه می‌برد.

این روز‌ها گرد و غبار فتنه و شبهه فضا را پر کرده است و کسانی را می‌بینیم که خود را پیرو راستین ولایت فقیه می‌دانند و جار می‌زنند، در حالی‌که از ولی‌فقیه زمان تبری می‌جویند. در فضای روز می‌زیند و خود را سینه‌چاک روز تبلیغ می‌کنند، درحالی‌که خورشید را انکار می‌کنند.

ما جماعت نسل سومی که از دوران انقلاب چیزی در خاطر نداریم و برق و زهر صحنه‌ها و وقایع، تأثیری در اصل ماجرا در ذهن‌هایمان ندارد، فارغ از همه‌ی این جریانات، بی‌طرفانه به بررسی جریان نمازجمعه‌های پیرامون ولایت مطلقه‌ی فقیه پرداختیم. جریانی که از آن سوء استفاده‌ی بسیاری شد و حضرت امام چه دقیق این مسئله را بیست و یک سال قبل پیش‌گویی کرده بودند:

و جنابعالى و ملت بزرگوار خواهند ديد كه در اطراف همين نامه چه شيطنت‌ها و تحليل‌ها در رسانه‏هاى گروهى مخالفين اسلام و همدستان آنان خواهد صورت گرفت. 21/10/1366

بازخوانی پرونده‌ی اشکال علمی استاد به شاگرد و خضوع شاگرد به استاد. آن‌چه که  از این بازخوانی حاصل می‌شود این است که اصلاً اشکال علمی‌ای وجود ندارد. آن‌چه که حضرت امام(ره) به حضرت آیت الله خامنه‌ای در این نامه پیرامون ولایت مطلقه‌ی فقیه می‌فرمایند، دقیقاً همان مسائلی است که ایشان در سلسله درس‌های ولایت در سال 1353 و همین‌طور خطبه‌های نماز جمعه‌ی سال‌های 62 و 63 پیرامون حکومت اسلامی و ویژگی‌های حاکم اسلامی می‌فرمایند و هیچ اختلافی بین نظر حضرت امام و ایشان مشاهده نمی‌شود. اگر موشکافانه بررسی کنیم و به جملات هر دو بزرگوار دقت کنیم، متوجه می‌شویم که داستان، یک داستان تربیتی است که استادی قصد ارشاد شاگردان دارد اما شاگرد بزرگ را مورد خطاب قرار می‌دهد تا شاگردان کوچک، هم پند بگیرند و هم...

و شاگرد بزرگ در مقابل این عتاب، تواضع و خضوعی در شأن استاد می‌کند و همین باعث رشد مقام او در نزد استاد می‌شود:

شما را چون برادرى كه آشنا به مسائل فقهى و متعهد به آن هستيد و از مبانى فقهى مربوط به ولايت مطلقه‌ی فقيه جداً جانبدارى مى‏كنيد، مى‏دانم و در بين دوستان و متعهدان به اسلام و مبانى اسلامى از جمله افراد نادرى هستيد كه چون خورشيد، روشنى مى‏دهيد. 21/10/1366

امّا نسل سوم، نسلی هوشیار و بیدار است. نسلی که تاریخ گذشتگان خود را می‌داند و ولیِّ زمان خود را خوب می‌شناسد. او ما را جذب خود کرده است و اگر اجازه دهند که حرف حق نائب بر حقّ امام زمان به نسل سوم برسد، عده‌ی قلیلی بی‌تفاوت خواهند ماند. روشنایی این خورشید برای هدایت تمام نسل سوم کافی است.

ما به کسانی‌که حبّ و بغضشان در ترازوی دنیایی سنجیده می‌شود کاری نداریم. کار ما با ولیِّ زمان است و متاع ما در روز حشر،سعی بر اطاعت از اوست.

لینک دانلود غیرمستقیم

لینک منبع