سعید زیبا کلام گفت: با بستن دانشگاه ها یا برکناری و اخراج اساتید وضعیت دانشگاه بهبود پیدا نمی کند.


به گزارش خبرآنلاین سعید زیبا کلام استاد فلسفه دانشگاه تهران با حضور در برنامه «دیروز، امروز، فردا» در پاسخ به سوالی مبنی بر اینکه آیا حس عمومی استقلال خواهی رایج در فضای اولیه انقلاب در دانشگاه ها و جریان روشنفکری نیز به این اندازه پیدا می شد؟، گفت: فضای دانشگاه قبل از انقلاب فرهنگی، در بهمن 57 تا ابتدای بسته شدن دانشگاه ها و بعدا با به وجود آمدن ستاد انقلاب فرهنگی دانشگاه، دچار تلاطم و آشوب بود و به همین خاطر مقداری تشریح این فضا دشوار است.

وی با اره به وظعیت دانشگاههای پیش از انقلاب فرهنگی ادامه داد: جریان های سازمان یافته تر مبارز دانشجویی باقی مانده از قبل انقلاب در دانشگاه ها فعال بودند.عملا بعد از انقلاب دانشگاه ها به سنگرهای اشاعه فرهنگ سیاسی عمدتا غیربومی مثل چپ ها و مارکسیست ها تبدیل شده بود.

این دانش آموخته فلسفه با بیان اینکه در اوایل انقلاب یک محیط فرهنگی و دانشگاهی به آن معنا در دانشگاه ها حاکم نبود، خاطرنشان کرد: این طور نبود که مواضع فکری، فرهنگی و عقیدتی در دانشگاه ها مطرح شود.

زیبا کلام با اشاره به اینکه بسیاری از اساتید دانشگاه چه قبل و چه بعد از انقلاب تحت آموزش غیربومی بودند، تاکید کرد: از اساتیدی که با آثار فرهنگی و اندیشه ای غربی رشد کرده اند چه انتظاری دارید؟ البته باید گفت که در این کار تعمدی در کار نبوده و نیست.

وی با تاکید بر اینکه نسبت به قبل از انقلاب تغییر عمده ای در وضعیت دانشگاه ها رخ نداده است، ادامه داد: استادی به درد انقلاب می خورد و استمرار بخش آرمان های انقلاب است و می تواند با توجه به فرهنگ اسلامی به حل معضلات جامعه بپردازد که جرات فکر کردن و اندیشیدن داشته باشد. تکرار و تدریس اندیشه های غربی بدون هیچ نقد و نقضی کار اساتید انقلابی نیست.

زیبا کلام افزود: نهایتا استادی در خدمت انقلاب است که دل در گرو کتاب الله و عترت حضرت رسول(ص) داشته باشد.

وی در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به ناکارآمدی روش های تربیت دانشجویان به شیوه بومی که با بودجه های فراوان و در مجموعه هایی بزرگ پس از انقلاب مورد توجه قرار گرفت اظهار داشت: سال های سال موسسات آموزشی، پژوهشی و فرهنگی را سراغ دارم که تاسیس شده اند تا دانشگاه اسلامی باشند و فرزندان این مملکت را متخصص و کارشناس غیرغرب زده بار بیاورند. افرادی تربیت کنند که نسبت به مبانی فرهنگی خود احساس غرور کند ولی اغلب این موسسات نتیجه نداده است. علت این امر نیز این است که از نظریه پردازی و تولید علم تصوری ساده داریم.

این استاد دانشگاه با تاکید بر اینکه کار نظریه پردازی با نگاه بومی ساده نیست گفت: وابستگی دانشگاهیان ما به آموزش ها و بینش های غربی به قدری عمیق است که با فراخوان ها، فرمان ها، حکم ها و چند همایش درست نمی شود.

وی گفت: تلقی ام از انقلاب و آرمان هایش این است که باید بسیار ژرف تر از این باشد که تنها یک سری افراد دزد، رشوه خوار و طاغوتی با یکسری افراد صالح عوض شود. من انقلاب اسلامی را یک جریان ژرف تر می بینم که در این مسیر گام های خیلی کوچکی گذاشته شده است و حتی در برخی زمینه های فرهنگی هم مقداری پس رفت داشته ایم.

زیبا کلام با بیان اینکه روشنفکران غرب زده در بهترین و امیدوارکننده ترین حالت سعی دارند جامعه ایرانی را تبدیل به کره جنوبی یا ژاپن کنند گفت: اینکه آیا ما باید به این سمت برویم که تبدیل به یک ژاپن خاورمیانه ای شویم، یک سوال مبنایی است.

وی در واکنش به موضع مجری برنامه که به عدم استقلال اساتید دانشگاه اشاره داشت با تاکید بر اینکه وابستگی بسیاری از اساتید سیاسی نیست گفت: وابستگی اساتید دانشگاه بینشی و ارزشی است. یعنی توسط همان اساتید و کتاب هایی که تحصیل کردند استاد شدند و باهمان بینش انسان، جامعه و... را دیده و معنا می کنند.

این استاد دانشگاه ادامه داد: آنان قصد دارند انسان در جامعه ایران غربی باشد، انسان غربی ولی در عین حال چلوکباب و قندپهلو می خورد. به عبارت دیگر انسانی که از لحاظ سیاسی، اجتماعی، فرهنگی غربی باشد ولی به ظواهر سطحی فرهنگی ایرانی پایبند باشد. در این مسیر توطئه ای در کار نیست و حتی بسیاری از اساتید بر اساس حب وطن دنبال این جریان هستند.

زیبا کلام با تاکید بر اینکه جریان کلی دانشگاه های ما به سمت غرب است، ادامه داد: با بستن دانشگاه ها یا برکناری و اخراج برخی اساتید و یا تحقیر آنان این وضعیت بهبود پیدا نمی کند.

وی افزود: دانشگاه های ما به لحاظ پایبندی به ارزش ها و بینش های غربی نسبت به اوایل انقلاب مصمم تر و با انگیزه تر شده است.