به زهد و تقوا معروف است. خدا حفظش کند. قبلا توفیق داشتم مقاله ای طولانی از ایشان را درباره حضور قلب در نماز به فارسی ترجمه کنم.

آیت الله «محمد مهدی آصفی» نماینده ویژه مقام معظم رهبری در عراق، علاوه
بر اینکه فقیهی نواندیش است، مجاهدی سخت کوش در علم و عمل است. از شاگردان
شهید محمد باقر صدر بوده و آثار ارزشمندی دارد. درباره مسایل اخلاقی زیاد
نوشته است.

ولی من جدای از کتابهای خوب و تحقیقی ایشان خودم از نزدیک بزرگواریشان را دیدم خاطره ای از ایشان را برایتان نقل می کنم:

دفتر تبلیغات حوزه علمیه قم همایش تجلیل از علامه محمد جواد بلاغی را
برگزار می کرد. چون ایشان در عراق زندگی می کرده، مهمانهای زیادی را از
عراق برای شرکت در همایش دعوت کرده بودند.

چون عربی من بد نیست، از من خواستند راهنما و همراه میهمانان بشوم. به
همراه یک نفر نیروی اداری که مسوول جابجایی میهمانها تا قم بود و راننده
رفتیم تا مرز خسروی برای استقبال از میهمانان عراقی. آیت الله آصفی هم در
جمع میهمانان بود.

می خواستند برای چندنفر از میهمانان ویژه از جمله آیت الله آصفی که شخصیت
های مهمی بودند بلیط هواپیما بگیرند و آنها را با پژو به شهر نزدیک که
فرودگاه داشت منتقل کنند. بقیه میهمانها که نزدیک به سی و چند نفر بودند
با اتوبوس به قم می آمدند.

بلیط هواپیما هماهنگ نشده بود. از من خواستند از شخصیت ها معذرت خواهی
کنم. رفتم و آرام مساله را به حاج آقای آصفی گفتم. ایشان در جواب گفت:
بهتر شد که بلیط هواپیما جور نشد. چرا این خرج ها را گردن بیت المال
بگذاریم. ما هم مثل بقیه می رویم.

مسوول سفر گفت میهمانهای ویژه با پژو و بقیه با اتوبوس به قم می رویم.

به حاج آقای آصفی هم گفتند که شما تشریف بیاورید سوار پژو شوید. ولی ایشان
جواب داد: دوست ندارم خودم را از دیگران متفاوت کنم: لا احب أن أمیّز نفسی!

و خیلی راحت مثل بقیه گوشه ای در اتوبوس نشستند.