کتاب چاپ 2009 آمریکا است و از انتشارات شواری روابط خارجی آمریکاست. کتاب در ابتدا به بررسی اندیشه های امام خمینی (ره) می پردازد و بعد از آن سیاست خارجی ایران را بعد از امام بررسی می کند. یعنی در سه دوره سازندگی ( رفسنجانی) و اصلاحات ( خاتمی ) و دوره احمدی نژاد که به اعتقاد نویسنده که در مقدمه گفته است متاثر از گفتمان امام خمینی است. و در همانجاست که نویسنده امام را موفق ترین انقلابی قرن بیستم می داند چرا که بعد از گذشت بیست سال از فوت او هنوز اندیشه هایش به این پررنگی در صحنه سیاست خارجی ایران حضور دارد.
من در اینجا تنها خلاصه و تز اصلی کتاب را که همان نتیجه گیری اش باشد می آورم تا مقداری نسبت به اندیشه های جدید آنطرفی ها آشنا باشیم.در کل می شود گفت که نگاه به ایران از لحاظ تاکتیکی تغییر کرده است اما از لحاظ استراتژی که همان کنترل ایران و جلوگیری از صدور انقلاب و گفتمان انقلاب است پابرجاست.
در نتیجه این کتاب نویسنده به ارایه راهکاری برای دولت امریکا در برخورد با ایران و کنترل آن داده است. نکته مهمی که این کتاب ارائه می کند این است که باید قدرت ایران در منطقه به رسمیت شناخته شود و از طریق این به رسمیت شناخته شدن آن را کنترل نمود. نباید با ایران برخورد سخت صورت گیرد چرا که این راهکار تا کنون موفق نبوده است. نکاتی که دولت امریکا باید به ان توجه داشته باشد این است که نباید روابط با ایران باعث از دست رفتن متحدین عرب آمریکا در منطقه شود. نویسنده با تاکید بر اینکه الان منطقه حساس در خاورمیانه از فلسطین و اسراییل به خلیج فارس منتقل شده است، راه ثبات و امنیت منطقه خاورمیانه را در ثبات خلیج فارس می داند.
پیشنهاد مشخص نویسنده این است که آمریکا سعی در برقرار نمودن یک پیمان امنیتی میان کشورهای خلیج فارس نماید و در این پیمان ایران نیز حضور داشته باشد تا از این طریق پیمان امنیتی پایدار شود. و آمریکا به عنوان ضمانت این پیمان در منطقه حضور داشته باشد.
نظرات کاربران :