اقناع ، چگونه؟

پرچم عدالت خواهي را همواره پيامبران الهي و پيروان راستين آنان بر دوش كشيده‌اند.امروز و هميشه مجاهدت در زير اين پرچم، صادقانه ترين نشانه‌ي پيروي از رسولان الهي است. آنچه در كنار همه‌ي الزامات اين حركت، ضروري و حياتي است آن است كه اوّلاً مراقبت شود كساني با انگيزه هاي ديگر، اين شعار حق را ابزار نكنند. و ثانياً به نام عدالت طلبي، حركتي غير منصفانه از سر جهل يا غفلت انجام نگيرد. صبر و بصيرت را براي شما و ديگر تشكلهاي عزيز دانشجوئي از خداوند متعال مسألت ميكنم. مقام معظم رهبري

یادداشت مسعود براتی عضو شورای مرکزی جنبش در مورد مناظره ها
اقناع ، چگونه؟ (ويژه)

سران این جریان به هیچ گونه گفتگو و عملی در چارچوب قانون راه ندادند و از همان ابتدا پیش شرط ابطال انتخابات و یا پیشنهادهایی فراقانونی ارایه نمودند که نظام با توجه به جایگاه قانون در حفظ حیات آن ، به راحتی نمی توانست با آن پیشنهادات کنار بیاید. مگر در زمانی که بحران بزرگ و فراگیر باشد. و القای بحران بودن خواست همان جریان بود تا بتواند قدم به قدم خواسته های خودش را تحقق ببخشد.

شنبه 10 بهمنماه 1388

ر مناظره هایی که به تازگی از شبکه سه پخش می شود که در خوب بودن و لازم بودن آن شکی نیست مطالبی مطرح می شود که هر کسی نظری درباره آن دارد. ما هم یکی از آن کسان.
در این چند برنامه یک مطلبی که مطرح می شد و مخالفت کمی نسبت به آن ابراز می شد ، این بحث بود که نظام باید اقناعی برخورد می نمود و کمتر از خشونت استفاده می نمود. در عالم نظر صحبت درستی است اما یک سئوال جدی در عالم واقعیت وجود دارد که بهتر است بررسی شود.
این نکته که صدا و سیما و باقی رسانه ها در حد انتظار نبوده اند ، مورد توافق اکثریت است ، حالا هر کسی جنبه ای را مدنظر دارد از وحید جلیلی تا کواکبیان و ...
اما سئوال اینجاست که برخورد اقناعی چگونه می توانست انجام بگیرد؟ وضعیت را در نظر بگیرید. یک تعداد انسان که نامزدی را دوست داشته اند و به هر دلیلی به آن رای داده اند و او را بهتر از سایر نامزدها تشخیص داده اند، به نتیجه معترض هستند.
نکته اول اینکه این اعتراض خود به خود و خودجوش نبوده است ، همان افرادی که راس این جمع بوده اند با صحبت ها و افعالشان این احساس را در این عده به وجود آورده اند.
نکته دوم این است که از طرف همان سران بی اعتمادی نسبت به مسئولین برگزاری و نظارتی انتخابات در این عده مردم به وجود آمده است. یعنی این عده کمتر اعتمادی به سخنان و بیانیه ها و اعمال مسئولین انتخابات دارند. و از آن بالاتر آنان را در جریان مخالف خود و بعضی ها نیز آنان را دشمن خود می دانند.و رسانه های مورد اعتماد آنها دایم بر طبل تقلب و ابطال انتخابات می کوبیدند.
نکته سوم : برای اقناع نمودن این حرکت آیا نظام می تواند با تک تک افراد به گفتگو بنشیند و آنان را اقناع کند یا باید با ارتباط گرفتن و گفتگو با سران جریان به نتیجه برسد؟ با توجه به این نکته که کمتر اعتمادی به آنان در میان این عده معترض وجود دارد.
نکته چهارم: سران این جریان به هیچ گونه گفتگو و عملی در چارچوب قانون راه ندادند و از همان ابتدا پیش شرط ابطال انتخابات و یا پیشنهادهایی فراقانونی ارایه نمودند که نظام با توجه به جایگاه قانون در حفظ حیات آن ، به راحتی نمی توانست با آن پیشنهادات کنار بیاید. مگر در زمانی که بحران بزرگ و فراگیر باشد. و القای بحران بودن خواست همان جریان بود تا بتواند قدم به قدم خواسته های خودش را تحقق ببخشد.
نکته پنجم: شواهد حاکی از عدم تمایل برای اقناع شدن سران جریان وجود دارد، یعنی بنابر نافرمانی از قانون از همان ابتدا گذاشته شده بود ، نمونه آن جلسه آقایان با جناب آقای هاشمی روز بعد از انتخابات است.
با توجه به این نکات آیا در عمل و واقعیت میشد نظام مردم معترض را اقناع نماید و نکرد ؟

توجه داشته باشید که نکات هیچ تقدم عقلایی ندارد و تنها برای دسته بندی بودن است.همین.

نظرات کاربران :

نظر شما درباره اين مطلب: