سلام! زود میروم سر اصل مطلب. به نظر اینجانب خروج از بحران دامنگیر فعلی توجه به موارد ذیل خواهد بود:

1-اعتراف و توبه ظالمان و بخشش مردم:
همه باید توبه کنند. حتی شما دوست عزیز! بیا و توبه کن. صدبار اگر توبه شکستی بازآ و توبه کن. توبه کنید که رای من را دزدیدید. توبه کنید که توی مترو همدیگر را هل می دهید. توبه کنید که وقتی از اتوبوس پیاده می شوید، بلیط نمی دهید. توبه کنید که از چراغ راهنمایی رد می شوید. توبه کنید که لا اله الا الله که هر حرفی را نمیشود زد ولی شما بهرحال توبه کنید. توبه کنید که اینقدر به فکر شکم هستید و آینده ی ایران را به یک ساندیس که آن هم معلوم نیست تاریخ انقضایش گذشته یا نه فروختید. حالا اگر رانی بود، شاید میشد حق را به شما داد ولی آخر ساندیس هم شد چیز؟! پس توبه کنید. کسانی هم که چیزی برای اعتراف و توبه ندارند، با اجازه من بروند هر کثافت کاری که دوست دارند بکنند، بعد بیایند و توبه کنند. فقط مهم این است که توبه کنید. بین خودمان بماند، فکر می کنید خودِ من برای چی اون مبالغ را از آقای شهرام جیم جزایری گرفتم؟ والا بخدا اگر بخاطر منافع مادی بود. فقط و فقط بخاطر یک همچنین روزی بود که اگر لازم شد توبه کنیم، من هم بهانه ای برای توبه داشته باشم.

2-انحرافی که از انقلاب ایران صورت گرفته باید اصلاح شود.
انقلاب را بی شک صاحبان قدرت منحرف کرده اند و انقلاب الان منحرف شده و این انحراف به نظر من از یک نخ سیگار شروع شده است! البته جالب است که من هم خودم جزو همین صاحبان قدرت بوده ام و هستم و اصلا به من چه که من هر حرفی می زنم زود مُهر «غضنفرسیاسی» روی من می زنید؟ خب اصلاً این جمله قبلی را نادیده بگیرید چون یک جورهایی تف سر بالاست! هرچند من حتی نمیدانم کنوانسیون بین المللی یعنی چه، ولی این بنده خدایی که دارد این متن را برایم می نویسد می گوید باید بنویسیم که باید به این کنوانسیون های بین المللی عمل کنیم. تا یادم نرفته بگویم که هرچه روزنامه از اول تاریخ اختراع چاپ تا امروز بوده، باید دوباره منتشر بشوند. چه آنهایی که توقیف شده اند چه آنهایی که صاحبانشان فوت کرده اند و بسته شده اند. اینقدر باید روزنامه چاپ بشود که من احساس کنم توی ایران آزادی مطبوعات داریم وگرنه ناراحت می شوم. چرا افراد را بصورت فله ای بازداشت و محاکمه می کنید؟ خب دانه دانه بازداشت و محاکمه بکنید. اینجوری کلاس بیشتری دارد. مگر اینجا میوه فروشی است که باید درهم برداشت و نه سوا کردنی؟ تا یادم نرفته بگویم که توبه کنید!

3-پرهيز از خشونت:
یادش بخیر. بچه که بودیم و با بچه های توی کوچه بازی می کردیم، بزرگترها همیشه می گفتند بچه های خوبی باشید. خب پس این چه رفتاری است که سران حکومت انجام می دهند؟ چرا بانک آتش میزنند؟ چرا به نمازگزاران سنگ پرتاب می کنند؟ چرا مسئولان حکومت به حضرت امام اهانت می کنند؟ راستی یادم باشد بعدا یک خاطره درباره خودم و امام برایتان تعریف کنم. چرا حکومت، سربازهای بدبخت بیچاره را کتک می زند؟ مردم خداجو و خداپرست وخداخواه و خدا دوست و خدایار و ... که توی روز عاشورا آمدند توی خیابان، کی خشونت به خرج دادند؟ کی بانک و ماشین و مغازه و ... آتش زدند؟ بله؟

4-ریشه یابی و علت یابی حوادث اخیر:
یک مثل معروفی هست که می گوید، پیدا کنید پرتقال فروش را!
من پیشنهاد میکنم مسئولین و دستگاههای امنیتی بهتر است بجای اینکه اوضاع را کنترل کنند و این مردم خداجو و خداپرست وخداخواه و خدا دوست و خدایار و ... را بازداشت کنند، اجازه بدهند اینها هرکاری که دوست دارند بکنند و آنها بروند دنبال ریشه ها و علتها بگردند. ما قول میدهیم که اینقدر کارهای عجیب و غریب انجام بدهیم که مسئولین و دستگاه های امنیتی هیچگاه خسته نشوند و همیشه سرگرم پیدا کردن ریشه ها باشند.
مگر خدا در قرآن نمیگوید "بخورید و بیاشامید ولی اسراف نکنید" ؟ خب حالا برای مثال همین یک مورد را ریشه یابی کنید که چه ربطی داشت که من این آیه را که اصلاً هیچ ربطی ندارد را اینجا گفتم.

5-من مهدی کروبی آمادگی خود را برای مناظره با هر نماینده ای از سوی حکومت اعلام می کنم.
من الان حدود چند ماهی میشود که دارم با نن جونم مناظره می کنم و در اردوی تیم ملی مناظره هستم و شرایط خوبی دارم و خدا را شکر و با دعای خیر مردم، انشاالله بعد از این مناظره، قصد دارم که بروم جام جهانی مناظره.

فعلاً همین پنج مورد را داشته باشید تا اگر باز هم چیزی به ذهنم رسید بگویم. توبه هم یادتان نرود.
مهدی کروبی