حضرت امام با اشاره به جمله معروف «كل ارض كربلا» و خطاب به وعاظ تهران فرمودند: نوحه‌ها و گریه كردن‌ها مكتب را تا به اینجا نگه داشته است و اگر سیدالشهداء نبود، این نهضت هم پیش نمی‌رفت، سیدالشهداء همه جا هست و همه جا محضر سیدالشهداست.
ایشان در خصوص تباكی، ندبه و زاری در عزای حسینی و مخالفت برخی افراد با این مراسم‌ها فرمود: هر مكتبی تا پایش گریه‌كن، بر سر و سینه زن نباشد حفظ نمی‌شود. برخی كه مخالفند، اینها بچه‌اند نمی‌دانند كه این گریه‌ها و ذكر مصیبت‌ها مكتب سیدالشهدا را همیشه زنده نگه‌داشته است.
حضرت امام (ره) با تذكر به جاهلان از نقش روحانیت و اهل منبر در اسلام گفتند: وقتی یك نفر از حزبی كشته می‌شود با برگزاری میتینگ‌ها فریاد‌ها سر می‌دهند، این هم فریادی است كه برای احیای مكتب سیدالشهداء برقرار می‌شود، ولی اینها ملتفت نیستند.
ایشان به نقش موثر سیدالشهداء علیه السلام در زنده نگه‌داشتن و سعی یزید و اعقابش در فراموش كردن اسلام اظهار داشتند: اگر اسلام هم فراموش نشده بود، یك رژیم طاغوتی در خارج منعكس شده بود، معاویه و یزید یك رژیم اسلامی را رژیم طاغوتی معرفی می‌كردند. اگر سیدالشهداء نبود اینها این رژیم طاغوتی را تقویت می‌كردند و به جاهلیت برمی‌گرداندند.
بنیانگذار جمهوری اسلامی در ادامه مطالب بالا ابراز فرمودند: حالا اگر من و تو هم مسلم بودیم، مسلم طاغوتی بودیم، نه مسلم امام حسینی. امام حسین علیه‌السلام اسلام را نجات داد. آیا ما برای یك آدمی كه اسلام را نجات داده و كشته شده، سكوت كنیم؟
همچنین خمینی كبیر، رهبر انقلاب اسلامی در بخش دیگری از بیانات و افاضاتشان، ملت مسلمان را به ادامه مبارزه در مقابل سلاطین جائر فرا خواندند و نثار جان و مال در راه خدا، اسلام و ملت مسلمان را شیوه پیغمبران، اوصیاء و اولیاء الهی معرفی كردند و از هراسیدن در مقابل سلاطین جائری كه مستمسك به اسلام و خود را خلیفه اسلام می‌دانند، منع كردند.
ایشان در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به اینكه خون ما رنگین‌تر از خون شهدای كربلا نیست، به آحاد ملت توصیه كردند: شما كه برای اسلام بپاخاسته‌اید و جان و مال نثار می‌كنید، در صف شهدای كربلائید، چرا كه پیروان این مكتبید.
امام همچنین در مراسمی كه برخی اعضای آن مهمانان خارجی بودند، صورت همه اعمال را یكی برشمردند و تفاوت آنها را فقط به غایت اعمال موكول كرده و افزودند: ظاهر عمل اگر از فاجر فاسد، مومن موحد و یا ولی خدا صادر شود، یكی است. آنچه این عمل را ممتاز می‌كند غایت و انگیزه عمل است یعنی این كار برای چه انجام شده است؟
وی حادثه قتلگاه كربلا را یادآور شده و فرمودند: شمشیری كه ابن ملجم كشید و بهترین خلق‌الله را شهید كرد، با شمشیری كه بهترین خلق الله می‌كشد و عدوالله را اعدام می‌كند در ظاهر یكی است. شمشیر، قدرت عمل، كشتن یا شهید كردن، امتیاز آن‌ها در این است كه این شمشیر برای چه كشیده شد و برای چه زده شد؟
او یاد خدا را یاد آور شدند و ادامه دادند: اگر شمشیر برای خدا بلند شده و برای خدا پایین بیاید، این انگیزه ارزشمند، انگیزه الهی است. این ندای حسینی برای چه بلند شد و به چه ختم شد؟

منبع: صحیفه نور