از چموشي تا خموشي كارگر

پرچم عدالت خواهي را همواره پيامبران الهي و پيروان راستين آنان بر دوش كشيده‌اند.امروز و هميشه مجاهدت در زير اين پرچم، صادقانه ترين نشانه‌ي پيروي از رسولان الهي است. آنچه در كنار همه‌ي الزامات اين حركت، ضروري و حياتي است آن است كه اوّلاً مراقبت شود كساني با انگيزه هاي ديگر، اين شعار حق را ابزار نكنند. و ثانياً به نام عدالت طلبي، حركتي غير منصفانه از سر جهل يا غفلت انجام نگيرد. صبر و بصيرت را براي شما و ديگر تشكلهاي عزيز دانشجوئي از خداوند متعال مسألت ميكنم. مقام معظم رهبري

معجزه يارانه نقدي/محسن مهديان
از چموشي تا خموشي كارگر (ويژه)

پنجشنبه 19 آذرماه 1388

ماجرا خيلي ساده است. وضعيت كارگر با اجراي - بخوانيد حذف - طرح هدفمند‎سازي يارانه‎ها بدتر مي‎شود. البته تا اين‎جا بين دوست و دشمن بحثي نيست. ماجرا وقتي غمناك مي‎شود كه گفته شود اين همه خير و بركت به سلامتي سر كارگر است. كارگر هم بايد بداند كه همه اين زحمات براي جبران بي‎عدالتي‎ها در سال‎هاي گذشته بوده است.
پازل «سرمايه‎داري اسلامي» با سرعت هرچه تمام‎تر چيده مي‎شود. هژموني «امپراطوري سرمايه» توانسته طي چند دهه گذشته كليه اهرم‎هاي پيش‎برنده و عوامل بازدارنده را به‎نفع خود تصاحب كند. حتي از برخي حجره‎هاي ديني نيز براي ليبراليسم حكم حليت صادر مي‎شود. به‎نام عدالت براي كارگر خط و نشان كشيده مي‎شود. به اسم خدمت‎گذاري تورم را بسته‎بندي جديد كرده و شب عيد هبه مي‎كنند.
از اين هدايا در طول سال به مناسبت‎هاي مختلف داده مي‎شود. كارگر هم ياد مي‎گيرد از اين‎كه حقش را اعانه كرده‎اند، تشكر كند. ديروز بخشي از بدنه جريان كارگري در بيانيه‎اي تأكيد كرد كه يارانه نقدي آن‎ها بايد سر وقت پرداخت شود و اين‎ همه آن‎چيزي بود كه به‎عنوان مطالبات كارگري مطرح مي‎شود. اما قرار است چه اتفاقي بيفتد؟ مرور مي‎كنيم:
1-دولت تصميم مي‎گيرد يارانه‎ها را هدفمند كند و از پولدارها پول بيشتري بگيرد.
2- پولدارها همين سرمايه‎دارها هستند كه كارفرمايند.
3- حذف يارانه براي كارفرما باعث مي‎شود، هزينه‎هاي توليد بالا برود.
4- كارفرما پرداخت اضافه را از كوتاه‎مدت جزو هزينه‎هاي خود قلمداد مي‎كند.
4- هزينه‎اي كه كارفرما مي‎پردازد از دو قسمت تشكيل شده است. هزينه واقعي و هزينه فرصت. هزينه واقعي مقدار پولي است كه كارفرما بعد از حذف يارانه بايد بپردازد و هزينه فرصت مقدار سودي است كه اگر اين پول را از چرخه توليد خارج نمي‎كرد، به‎دست مي‎آورد.
5- كارفرما اين دو هزينه را در هزينه تمام شده كالا قرار مي‎دهد و روي قيمت مي‎كشد.
6- مصرف كننده اصلي اين كالا كارگر است.
7- افزايش قيمت كالا، كارگر را با بحران مالي مواجه مي‎كند و كارگر متوجه مي‎شود كه درآمد او كفايت نمي‎كند.
8- كارگر براي درآمد بيشتر، با ساعات بيشتري كار مي‎كند. او نسبت به اين وضعيت معترض است.
9- كارفرما از ارزش افزوده كار بيشتر كارگر سود سرشار مي‎برد.
10- اما در اين بين دولتي هم وجود دارد كه به فكر عدالت است.
11- دولت به كارگر يارانه نقدي مي‎دهد.
12- درآمد كارگر افزايش پيدا مي‎كند.
13- كارگر براي اين ميزان درآمد كاري انجام نداده است. بنابراين بيماري هلندي وارد زندگي كارگر مي‎شود.
14- هزينه‎هاي زندگي كارگر از درآمدش بالاتر مي‎زند.
15- تقاضا بالا مي‎رود. عرضه به‎دلايل ساختاري انعطاف لازم براي افزايش را ندارد.
16- قيمت‎ها مجددا بالا مي‎رود.
17- كارگر بايد كار بيشتري كند. اما اين‎بار معترض نيست.
18- سود سرمايه‎دار باز‎هم افزايش مي‎يابد.
19- كارفرما بازهم اعتراض مي‎كند: پول نفت براي همه است. اين درآمد بايد بين همه مردم تقسيم شود.
20- دولت مي‎پذيرد. از مجلس مي‎خواهد كه تعداد دهك‎ها را اضافه كند.
21- بخشي از يارانه نقدي به سرمايه‎دارها داده مي‎شود.
22- كارفرما بازهم اعتراض مي‎كند. به اعتقاد او هزينه توليد بالا رفته است.
23- دولت مجددا وارد مي‎شود. بسته حمايتي وزرات صنايع ايجاد و خط اعتباري بانك مركزي راه‎اندازي مي‎شود.
24- سود سرمايه‎دار بازهم افزايش مي‎يابد.
25- كارگر اما معترض نيست. او زندگي خود را مديون يارانه‎ها مي‎داند.
او مي‎داند كه اين يارانه نقدي از صدقه سر پول بيشتري است كه سرمايه‎دارها مي‎دهند. بنابراين هربار كارفرما را در محيط كارخانه مي‎بيند، اداي احترام مي‎كند.
26- اما سرعت بالا رفتن هزينه‎ها بسيار بيشتر از درآمد است. تورم به مرز نگران‎كننده‎اي مي‎رسد.
27- كار بيشتر كارگر هم كفاف نمي‎دهد.
28- تقاضا كم مي‎شود. ركود بعد از تورم شكل مي‎گيرد. توليد كاهش پيدا مي‎كند.
29- كارفرما سودش كم مي‎شود. او بايد هزينه‎ها را كم كند. تنها عامل توليدي كه در كوتاه‎مدت مي‎توان آن را ناديده گرفت، كارگر است.
30- سرمايه‎دار زانوي غم بغل مي‎گيرد. كارگر اخراج مي‎شود.
31-‎ قانون كار اصلاح شده است. بنابراين جاي هيچ نگراني نيست. كارفرما هزينه‎هاي خود را با اخراج كارگر كم مي‎كند.
32- كارگر اعتراض مي‎كند. اما اين‎بار با صداي نحيف. به‎جاي اعتصاب، شايد همايش برگزار كند. هنوز يارانه نقدي مي‎گيرد. هنوز خود را مديون جريان سرمايه و جيب كارفرما مي‎بيند.
33- دولت بعدي از اين اعتراض كارگر استفاده مي‎كند. البته نيتش خير است. وعده پول بيشتر مي‎دهد.
34- كارگر رأي مي‎دهد. او انتخاب مي‎شود.
و مجددا باقي قضايا و تكرار آن‎چه شد.
روزگاري كارگر در برابر ظلم كارفرما اعتراض مي‎كرد، اما از امروز او حتي زندگي خود را مديون طبقه سرمايه‎دار مي‎داند، چراكه به‎خيال او زندگيش از همين يارانه‎ها مي‎گذرد. نگاه اعانه‎اي به كارگر، شرافت و حيثيت او را نيز از بين مي‎برد. از اين به بعد اعتراض او هم جهت جديدي مي‎گيرد. تمام نگراني كارگر از به‎موقع پرداخت شدن يارانه است. كارگر معترض گذشته كه براي عدالت قيام مي‎كرد، امروز در فوران ليبراليسم اسلامي غافل و بي‎صدا مي‎شود. و اين صلح غم‎انگيز جنگ فقر و غناست كه امام(ره) نگران آن بود

نظرات کاربران :

نظر شما درباره اين مطلب: