با انقلاب اسلامی و حاكمیت ولایت فقیه كه یك نوع عقلانیت بنیادی در ذات خود دارد و به شدت برخلاف عقلانیت غر‎بی ‎است، جهت حركت جامعه دگرگون شد. ولایت فقیه، شعبه‎ای از فقه اسلامی است كه این، امضایی به‎معنای ‎حافظ نظام اجتماعی بودن است. به این معنا كه اسلام در ابتدای ظهورش، زندگی اجتماعی مردم را منحل نكرد و منكر آداب و رسوم آن‎ها نشد ...

 
اساس انقلاب اسلامی ایران به رهبری امام خمینی(ره) برپایه ولایت فقیه بنا نهاده شده است. امام(ره) با هدف جایگزینی نظام ولایت فقیه به‎جای نظـام شاهنشاهی، در سال 1357 انقلاب اسلامی را بنیان نهاد. امروزه عده‎ای مدعی می‎شوند كه مسئله ولایت فقیه، با عقلانیت جور در نمی‎آید و بدون عقلانیت هم پیشرفت حاصل نمی‎شود. پس، ایران با ولایت فقیه به پیشرفت دست نمی‎یابد. این در حالی است كه از مشروطه به بعد عملا عقلانیت غربی در جامعه ما حاكم شد و سردمداران نظام، تمام تلاش خود را در جهت سوق دادن جامعه به‎سمت سكولاریزم به‎كار بردند تا اخلاق، سیاست، اقتصاد و حتی دین سكولار داشته باشیم.

با انقلاب اسلامی و حاكمیت ولایت فقیه كه یك نوع عقلانیت بنیادی در ذات خود دارد و به شدت برخلاف عقلانیت غر‎بی ‎است، جهت حركت جامعه دگرگون شد. ولایت فقیه، شعبه‎ای از فقه اسلامی است كه این، امضایی به‎معنای ‎حافظ نظام اجتماعی بودن است. به این معنا كه اسلام در ابتدای ظهورش، زندگی اجتماعی مردم را منحل نكرد و منكر آداب و رسوم آن‎ها نشد. به‎طور مثال مسئله برده داری كه در نظام قبیله‎ای اعراب، مسئله‎ای پذیرفته شده بود را نفی نكرد، بلكه با آن مخالف بود و به مرور زمان، به عناوین مختلف همچون كفاره و فدیه و... به آرامی آن را از بین برد؛ چراكه حفظ نظام اجتماعی ركن مهم فقه اسلامی است و زندگی اجتماعی، مردم، بر همه چیز مقدم است. هیچ كس حق ندارد آبروی كسی را بریزد یا گناه اجتماعی را اثبات كند. حفظ جان ومال و آبرو سه ركن اصلی نظام اجتماعی اسلام است و همین می‎شود كه اسلام، باجنگ مخالف است. این‎كه خون‎‎ها ریخته می‎شود و مال‎‎ها از بین می‎رود. در دوران دفاع مقدس، بعد از فتح خرمشهر، سرداران وكارشناسان تشخیص دادند كه عراق در حال تجهیز لشكر است تا دوباره به ایران حمله كند. بنابراین امام دستور ادامه جنگ را صادر كردند و آن در حقیقت دفاع بود نه جنگ.

آن‎جا كه امام فرمودند: «حفظ نظام از اوجب واجبات است»، اشاره براین نكته دارد كه حكومت اسلامی هم در جهت حفظ نظام اجتماعی است. یعنی حكومت، در عرض حفظ نظام اجتماعی است. حكومت عرضی است و اصل، حفظ نظام است. انقلاب هم تا آن‎جا پیش رفت كه نظام اجتماعی به‎هم نخورد. انقلاب تا جایی پیش رفت كه آبرو ومال و جان مردم حفظ شود و مبنای اصلی و بنیادی ولایت فقیه، همین حفظ نظام اجتماعی است.
معنای فقه اسلامی انقلاب، اصلاح است نه انقلاب در علوم اجتماعی. با پیروزی انقلاب، انقلابیون افراطی با تأسی از ماركسیت‎‎ها گفتند كه «ارتش باید منحل شود» اما امام(ره) مصرانه ایستادند و فرمودند: «ارتش باید برقرار باشد» و همان ارتش، یك سال بعد وارد جنگ با عراق شد. انقلاب اسلامی از ابتدا یك انقلاب اصلاح‎گر بود. اول انقلاب، ازدواج‎‎ها ساده، اخلاق اسلامی حاكم و هم‎یاری مردم بسیار بالا بود كه متأسفانه از اواسط جنگ از سال‎های 1366 - 1365، غرب‎گرایی رایج شد و ما نرم‎افزار اصلاح‎طلبی و بنیادی اسلام را از دست دادیم. چارچوب انقلاب اسلامی براساس یك نوع عقلانیت زندگی محور استوار است؛ شورای نگهبان مجلس خبرگان، تشخیص مصلحت، مجلس شورای اسلامی و سایر اركان نظام، همگی به این معناست كه زندگی مردم همواره با انتخاب همراه بوده و هست و پایه انتخاب مردم، عقلانیت است. انتخاب، همیشه با زندگی همراه است. پس حكومت، خود را برمردم تحمیل نمی‎كند و مشاركت میلیونی مردم در انتخابات یك تجدید بیعت مجدد با آرمان‎های انقلابی‎ست كه برپایه عقلانیت طراحی شده است.

هر انتخاب مردم مصادف است با یك‎سری خیر و بركات برای انقلاب و این بیع متقابل مردم و انقلاب است – بیعت از ماده بیع به‎معنای رد و بدل كردن است.– ما می‎بینیم بعد از انتخابات دهم، ملت ایران از مرحله سخت‎افزاری به مرحله نرم‎افزاری رسید و یك نهضت كلان را در تمام ابعاد داخلی و جهانی جهت باز تولید ایران آغاز كرد و این تصمیم مردم است برای زندگی خودشان كه حكومت برای مردم است.
برخلاف مدرنیسم چپ و راست كه گرچه در ظاهر، حكومت را برای مردم می‎خواهند، اما در حقیقت حكومت برای مردم نیست، بلكه برای پیشرفت است. در اسلام، چون نظام ولایت محور یك نظام به‎شدت مردمی است، انتخاب ولی هم، توسط مردم از طریق انتخاب اعضای مجلس خبرگان صورت می‎گیرد و خبرگان ملت با مد نظر قراردادن شاخصه‎‎های اسلامی مانند عقل و هوش و درایت و بصیرت ولی فقیه را انتخاب می‎كند و این حكومت مردم برمردم در اسلام با محوریت ولایت فقیه است. از آن طرف، اسلام یك نظام آنارشیسم هم نیست. – آنارشیسم: آن‎چه غریزه بشر می‎طلبد - اگر غریزه به‎عنوان پایه و اساس نظام قرار گیرد، ممكن است بشر، چیزی بخواهد كه با طبیعت او ناسازگار باشد. آن‎چنان‎كه در جوامع غرب، مسئله هم‎جنس‎گرایی مطرح است و این نیست مگر برخاسته از غریزه انسان‎‎ها. اسلام، به‎شدت با این مسئله مخالف است.

چرا‎كه خلاف طبعیت بشر و اخلاق بیولوژیك اوست و نظام خلقت را مختل می‎سازد. پس، حكومت اسلامی اگر در جهات مثبت، همه اختیارات را به مردم واگذار كرده، در جهات منفی نیز جلوی خواسته‎‎های نابه‎جای آن‎ها را گرفته است. حال، كه دانستیم پیشرفت انقلاب یك پیشرفت اخلاقی - عقلانی است خواهیم دانست كه عدالت، یكی از بنیان‎‎های آن است. عدالت یعنی آن‎كه هر چیز در جای خود واقع شود و این‎كه جای هر چیز كجاست، مستلزم دانش و این‎كه چگونه هر چیز در جای خود قرار بگیرد، مستلزم داشتن حكمت است و این یعنی عقلانیت. پس اگر قاعده مثلث را دانش و حكمت بدانیم، راس آن عدالت خواهد بود.
پس عقلانیت و عدالت در كنار هم معنا می‎یابند. این همان پیشرفت ولایت محور است كه درآن ویران‎گری معنایی ندارد و نظام خانواده، از اهمیت بالایی برخوردار و در مقابل تمام فرهنگ‎‎ها احترام‎گزار است. دقیقا برخلاف آن‎چه در غرب دیده می‎شود. در حكومتی كه ماده محركه پیشرفتش، جنگ است، نظام خانواده به شدت از هم پاشیده و تنوع فرهنگ‎ها را برنمی‎تابد. فرهنگ غربی مسلط بر سایر فرهنگ‎ها و همه چیز در خدمت جهانی شدن، نقطه مقابل این فرهنگ، یعنی فقه اسلامی مبتنی بر آیات قرآن است كه می‎فرماید: «ما شما را از یك زن و مرد آفریدیم. بعد شما را در شعوب و قبایل مختلف قرار دادیم تا از هم متمایز شوید.» یك فقه، میان فرهنگی كه پیشرفت را همراه با عدالت می‎خواهد نه ظلم جهانی.

منبع: هفته نامه پنجره