قصه انگار تکرار می شود. بروز فاجعه ای انسانی -به قول حقوق بشری ها- در میان امت اسلام و تکان تکان خوردن جنبش هایی درون امت که البته غنیمت است این تکان خوردن.

 رفته بودیم راهپیمایی در اعتراض به کشتار مسلمانان یمن. هنوز شعار آماده نیست برای این تجمعات. خیلی ها نمی دانند قضیه چیست و موقع شعار دادن کلمات متفاوت و عبارات نامفهوم می شنوی به علت ندانستن املای کلمات و شعارها. گاهی هم که به دنبال وزیر شعار، آهنگ آن تکرار می شود.

 
باید آن جنبش پیامکی و شعرسرایی ایام غزه دوباره احیا شود . باید شعار تولید شود. هنرمندان در صف اول این تبلیغ عمومی هستند تا پیام بر دلها بنشیند و در آن نفوذ کند.

 
آنهایی هم که هنرمند نیستند، تولیدات را که می توانند توزیع کنند.

شعر زیر باقیات الصالحات مرحوم سیدحسن حسینی است. الحق که این هنرمند هنوز در حال جهاد است. (تا بخش ادبیات انقلاب این وبلاگ راه بیفتد، به این صورت ما شعر مردم را به عنوان پست مصادره می کنیم.)

 
بوسه بر قبر پیمبر ممنوع!

بوسه بر پنجه شیطان مشروع!

چهره منحوسان آل سعود!

ننگ بر زشتی قاموس شما

دین فروشان هم آواز جهود

زود باشد که بگیرد ناگاه

شعله در خرمن سالوس شما

گوشتان هست اگر گوش کنید:

بغض شب می ترکد

در سحرگاه قیام

آل اسلام به پا می خیزد

و فرو می میرد

آخرین پت پت فانوس شما!