شب قدر

پرچم عدالت خواهي را همواره پيامبران الهي و پيروان راستين آنان بر دوش كشيده‌اند.امروز و هميشه مجاهدت در زير اين پرچم، صادقانه ترين نشانه‌ي پيروي از رسولان الهي است. آنچه در كنار همه‌ي الزامات اين حركت، ضروري و حياتي است آن است كه اوّلاً مراقبت شود كساني با انگيزه هاي ديگر، اين شعار حق را ابزار نكنند. و ثانياً به نام عدالت طلبي، حركتي غير منصفانه از سر جهل يا غفلت انجام نگيرد. صبر و بصيرت را براي شما و ديگر تشكلهاي عزيز دانشجوئي از خداوند متعال مسألت ميكنم. مقام معظم رهبري

شهید بهشتی
شب قدر (ويژه)

در اسلام دعا کردن نه تنها با تلاش و کوشش در راه همان مطلبی که دعا می کنیم ، بلکه با تلاش و کوشش برای انجام همه ی وظایف الهی همراه است. ... من از پیش کشیدن قرآن ِ کریم و پیغمبر و خاندان پیغمبر در شبهای قدر و شبهای احیا اینطور می فهمم که ما می خواهیم با قرآن و معلمان قرآن تجدید عهد کنیم و تصمیم بگیریم به قرآن و به معلمان قرآن یعنی پیغمبر و خاندانش نزدیکتر شویم و بهتر بفهمیم آنها چه گفته اند و بهتر عمل کنیم .

شنبه 21 شهریورماه 1388

... قسمت اصلی مطلب این است که این شب ، شب ِ پُر برکتی است؛ شب پر ارزشی است؛ شب فرو آمدن قرآن بر پیغبر است؛ شبی است که فرشتگان به همراه روح الامین بر پیغمبر آمده اند شب ِ سلامت است؛ شب ِ رسیدن به سلامت؛ این در حدّ ِ قرآن . شب ِ دعاست ، شبی است که خوب است هر کسی در باره ی خودش و دیگران دعا کند؛ شب را به عبادت زنده نگه دارد و شب زنده داری کند؛ این در حدود ِ روایاتی است که از پیغمبر نقل شده....بعد قدری پایینتر می آییم و می رسیم به آنچه به تعیین مقدرات یک سال مربوط است. مطلب تا این جمله ی آخر روشن است ، اما درباره ی جمله ی آخر باید عرض کنم که هیچ عالم ِ شیعی و سنی نگفته است که بعد از شب قدر دیگر کسی دعا نکند! پس اینکه امشب شب تعيين مقدرات يك ساله است بايد معني و مفهوم ديگري داشته باشد كه با استحباب دعا در شبها و روزها و هر ساعتي از ساعتهاي سال كاملا سازگار باش. آن تعبيري كه ما ميتوانيم براي اين مطلب ارائه بكنيم اين است كه آدمي در دوره ي زندگي يك ساله اش خوب است يك شب دو شب سه شب را به جنبه هاي معنوي خودش و به رسيدگي به خودش اختصاص بدهد. نه تنها يك موسسه ي اقتصادي در روزهاي آخر سال يا اول سال نو بايد كارهاي جاري اش را كم بكند و به حساب خو دش بپردازد ، بلكه يك انسان هم خوب است در دو سه شب يا دو شه روز از يك سال كارهاي عادي اش را كم بكند و به حساب خودش بپردازد . ببيند در گذشته چه كرده و در آينده چه مي خواهد بكند . ... شكي نيست كه وقتي انسان قرار گذاشت در يك روز ، دو ، سه، چهار روز و شب از سال بيشتر به خودش برسد ، اين رسيدگي در تعيين مقدرات او لااقل تا يك سال ديگر ، تاثير فراوان دارد اگر من امشب، ديشب و فردا شب چند شب ، چند روز ، مدتي را اختصاص دادم به اينكه به خودم برسم و ببينم در گذشته چه راهي را رفته ام ، چه گناهي كرده ام ، چه كار خيري كرده ام و بعد ، از گناهي كه كرده ام از خدا طلب مغفرت و آمرزش كنم ، توبه كنم ، برگردم و خواه ناخواه تصميم بگيرم نسبت به سال آينده و نسبت به آينده ام بهتر بشوم و ديگر اين گناهان را مرتكب نشوم و آنها را تكرار نكنم و به در گاه خدا دعا كنم و از خدا مدد بخواهم و توفيق بخواهم ... اگر هيچ كس هيچ مطلبي هم نگفته بود و ما خودمان حساب مي كرديم مي گفتيم بله ، اين دو سه شب در تعيين سرنوشت و روش و رفتار و مقدرات يك ساله ي من تاثير بسزايي خواهد داشت . چون آثار روحي اين بررسي و اين مطالعه ، اين توجه ، اين محاسبه ، اين دعاي به درگاه خدا بدون شك تا سال آينده كه باز چنين محاسبه اي تكرار خواهد شد ، در روح من به طور خودآگاه و به طور ناخودآگاه آثار ارزنده اي خواهد داشت .اين بود آن مفهوم ِ معقول ِ دلچسبي كه من براي شب قدر براي خودم دارم.
اما مسئله ي دعا؛ .......دعا پناهگاه پر ارزشي است براي مردمي كه بفهمند دعا يعني چه و چه جور بايد دعا كرد؟ و دعا لغزشگاه خطرناكي است براي فرد و امتي كه كه ميزان و حدّ ِ دعا را نشناسند.
... اگر امتي ، اجتماعي، كه در لابلاي چرخهاي پيچيده ي زندگي اجتماعي گير افتاده و از هر سو فشار مي گيرد ، دست به دعا بردارد و از خدا خلاص و نجات و رهايي خودش را از شرايط و مشكلات بخواهد، بسيار بجاست؛ بسيار خوب است ؛ اما قبلا ً بايد از اين امت پرسيد آيا همه ي راههاي عقلايي ِ تلاش و كوشش براي نجات و اصلاح خودش را طي كرده يا نه . اگر قدمي كوتاهي كرده باشد و دعا كند، دعايي جاهلانه است و منتظر اجابت هم نباشد .
... اگر فرد يا جامعه تمام تلاشهاي عاذي را كرد ولي با تلاشش به جايي نرسيد، دچار يأس و نااميدي نشود؛ بداند و ايمان داشته باشد كه دستگاه الهي از حوزه ي تلاش او بسي وسيعتر است و چه بسا راههاي تلاش ناشناخته اي وجود داشته باشد كه در آينده به رويش باز شود و مسيري تازه و نو براي تلاش و كوشش پيش پايش بگذارد .
...در مفهوم ِ دعا در اسلام اصلا آمادگی برای تلاش و کوشش ِ بی پایان نهفته است! یعنی آدمی نه تنها باید در حدودی که به عقلش رسیده کار کرده باشد ، بلکه باید در حدودی که عقلش هنوز نرسیده نیز به راه های ناشناخته ی نو برای تلاش و کوشش امید داشته باشد . این کجا و آن تنبلی و کنار زدن تلاش و کوشش به امید دعا کجا؟!
معنی دعا این است که از آن طرف پیوند با بی نهایت ، پیوند با خدای بی نهایت و قدرت بی نهایت ِ او را، همواره برای خودمان محفوظ نگه داریم . و از این طرف معنایش این است که بر خودمان نهیب می زنیم مبادا دچار یأس و ناامیدی باشیم . بکوش؛ امیدوار باش؛ امید است از راه هایی که هرگز به فکرت نمی رسد به هدف و مقصود و آمال و آرزویت برسی.
در مراسم دعای شب قدر، ... در عین حال که به خدا و درگاه خدا دعا می کنیم، پای پیغمبر و امامان را در میان می کشیم . این امر نکته ی لطیفی دارد . آن نکته ی لطیف این است که در اسلام دعا کردن نه تنها با تلاش و کوشش در راه همان مطلبی که دعا می کنیم ، بلکه با تلاش و کوشش برای انجام همه ی وظایف الهی همراه است. ... من از پیش کشیدن قرآن ِ کریم و پیغمبر و خاندان پیغمبر در شبهای قدر و شبهای احیا اینطور می فهمم که ما می خواهیم با قرآن و معلمان قرآن تجدید عهد کنیم و تصمیم بگیریم به قرآن و به معلمان قرآن یعنی پیغمبر و خاندانش نزدیکتر شویم و بهتر بفهمیم آنها چه گفته اند و بهتر عمل کنیم .

نظرات کاربران :

نظر شما درباره اين مطلب: