ایام انتخابات را از قدیم دوست داشته ام. از ما دعوت می شود تا بنا بر تکلیف / برای استیفای حقوق یا مبارزه برای آرمانهای بزرگ و کوچک با شور در انتخابات شرکت کنیم.

برای تشویق ما سه نوع پاداش در نظر گرفته شده است:

اول - پاداش اطلاعاتی در مورد گذشته:در ایام انتخابات تازه می فهمیم در چند سال گذشته در کشور چه خبر بوده است. آمارها رو می شود / اختلاف آمارها مشخص می شود/ دزدها و مال مردم خورها افشا می شوند / نامه های بین دولتها منتشر می شود و قس علی هذا.این جا مردم خودی می شوند.

دوم- پاداش رفتاری در مورد زمان حال: در این ایام زیاد از گشت خبری نیست/ بیشتر گذشت است تا گشت/ جوانها می توانند تا سحر در خیابانها تجمع انخاباتی کنند و با هم درگیر یا پی گیر باشند.اینجا مردم نخودی هستند.

سوم- پاداش نگرشی در مورد آینده: همه به ما وعده فردای بهتر می دهند و در ما دائما امید آفرینی می کنند.اگر وعده های انتخاباتی همه نامزدها را جمع بزنید دلت می خواهد یک سر به خارج بروید و چهار سال دیگر به کشوری گلستان شده که همه چیزش از همه جا بهتر است باز گردید.اینجا مردم بیخودی هستند