سال 88 سال اصلاح الگوی مصرف، تشکیل کارگروه اصلاح الگوی مصرف در دولت، تشکیل کارگروه  اصلاح الگوی مصرف در مجلس، تشکیل کارگروه اصلاح الگوی مصرف در مجمع تشخیص مصلحت نظام...

 طرح ضربتی برای اصلاح الگوی مصرف، سال نو، سال اصلاح الگوی مصرف مبارک و... .این ها پیام ها، خبرها و تیترهایی بود و هست که بعد از آن پیام نوروزی در اخبار، تلویزیون، بنرهای شهری و... مشاهده کرده ایم. گویا این برای ما یک حرکت همیشگی  شده است که بعد از تحویل سال نو منتظریم رهبر معظم انقلاب سال را نامگذاری کنند تا ما آن گوشه صفحه ی جادویی، بنرهای شهر، اخبار اولیه دولت، مجلس و... در ابتدای سال را به آن اختصاص دهیم و بعد از یک ماه و نهایتا دو ماه با آن خداحافظی کنیم.نهایتا این که نام سال را قرین کارهای همیشگی خود می کنیم و می نویسیم در سال اصلاح الگوی مصرف ... . غافل از اینکه این نامگذاری یک مزیت رقابتی برای امسال است.  

به کدام سو می رویم و چه کسی را مشغول کرده ایم؟ خود را یا مردم را؟ اوضاع به کجا رسیده است که رهبر معظم انقلاب در بیاناتش به خرید و فروش بی رویه ی موبایل هم باید اشاره کند. گویا همه خوابیم. نه! همه خود را به خواب زده ایم. آیا به راستی اگر یک چنین تئوریسین و رهبری در کشورهای غربی بود، این گونه با پیام های او برخورد می کردند یا این پیام های پرمحتوا و راهگشا را تبدیل به استراتژی و راهبرد می کردند؟ آیا فقط برای شعار دوست داریم بگوییم "ای رهبر آزاده آماده ایم آماده"! کجاست آمادگی برای اصلاح الگوی مصرف؟!

کافی است دیگر!؛ بیایید و کار کنیم و به جای اینکه این پیام های پرمحتوا را محملی برای ارتقای حزب خود یا ... قرار دهیم، محملی برای رشد انقلاب اسلامی قرار دهیم. 

کافی است دیگر !؛ بعد از سی سال به جای آنکه تبلیغ نامی را بکنیم که همه می دانند و شنیده اند و خوانده اند و دیده اند،  آن را درک کنیم و عمل کنیم. 

بد نیست برای نمونه کمی به عقب نگاه کنیم، همین فن آوری هسته ای که این روزها دوباره خبرهای خوش آ ن را شنیدیم و به خود افتخار کردیم از چه طریقی به دست آمد؟ تبلیغ یا عمل به فرمان رهبری؟! بله درست است؛ تبلیغ هم لازم است و هم ضروری اما آن موقع نتیجه حاصل شد که گوش به فرمان رهبر معظم انقلاب، عقب نشینی را متوقف کردیم و شروع به پیشروی در این زمینه کردیم. آن گاه همه دیدیم که قله های افتخار را یکی پس از دیگری پیمودیم. نمونه دیگر، حرکت علمی دانشمندان کشور عزیزمان است. آن زمان که این دانشمندان فرمان نهضت علمی رهبر عزیزمان را به گوش جان خریدند وحرکت را آغاز کردند، دیدیم که چگونه مرزهای دانش به رویمان باز شد. این ها فقط نمونه های بسیار کوچکی است از هزاران موردی که هرگاه گوش به فرمان رهبرمان  و امامان حرکت کردیم، دیده ایم چگونه پیشرف وتعالی حاصل مان شده است. پس باید برنامه ریزی کنیم و عمل کنیم و همه می دانیم که برای اجرا نیاز به فکر و برنامه و کنترل است. اما نکته ی مهم این است که این برنامه از کجا شروع شود. متاسفانه ما در اکثر اوقات در هنگام برنامه ریزی برای شروع بر روی یک نقطه تکیه می کنیم و از دیگر نقاط غافل می شویم .به جای این که این نقاط را اولویت بندی کنیم ، همه جز یکی را حذف می کنیم.به جای اینکه به صورت سیستمی و چند بعدی نگاه کنیم ،نگاهی تک بعدی و به صورت مجموعه های جدا از هم داریم.  

در ادامه قصد دارم نکاتی را درباب اصلاح الگوی مصرف بیان کنم:

1)به نظر می رسد مهم ترین عامل در اصلاح الگوی مصرف ، اصلاح فرهنگ جامعه است.این شیوه تولید و مصرف، بستگی به فرهنگ ما دارد. به عنوان مثال چرا در اوایل انقلاب و دوران زیبای دفاع مقدس این گونه تولید و مصرف نمی شد؟ جواب بسیار روشن است؛ فرهنگ. جامعه اصلا این نحوه مصرف را نمی پذیرفت و اسراف را گناه می دانست. آن هنگام که ما به تبعیت از الگوی غربی ،اسراف در تمام زمینه ها را به عنوان یک ارزش پذیرفتیم و برای آن دلایل به اصطلاح خودمان علمی آوردیم به این جا رسیدیم که مصرف ما  از تولید ما پیشی گرفت. آن هنگام که جعبه جادویی خودمان ،فرهنگ منطقه ی پارک وی را به عنوان فرهنگ برتر به کل ایران صادر می کند و چهره ای از فرهنگ صحیح و زیبای روستایی به عنوان فرهنگ برتر در آن به چشم نمی خورد، آن هنگام که در سریال های این جعبه جادویی خانواده ای فهیم تر و با کلاس تر است که دکوراسین خانه ی او به روزتر و شیک تر باشد! آن هنگام که در دانشگاه استادی با کلاس تر است که مدل ماشین او بالاتر باشد! آن هنگام که دانشجویی فهیم تر است که تعداد موبایل او بیشتر باشد! آن هنگام که در برنامه های این جعبه جادویی فرهنگ ولع و حرص خرید وسایل جدیدتر به عنوان وسایل برتر ترویج می شود، چه انتظاری از جامعه داریم؟! وماهواره که"تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل". مشکل اصلی ما فرهنگ است،این فرهنگ مانند هوایی است که همه در آن تنفس می کنیم. این فرهنگ است که ما را به سوی الگوی نامناسب تولید و مصرف سوق می دهد و جالب تر آن که آن الگوی نامناسب را به عنوان الگوی برتر تلقی می کنیم. 

2- متاسفانه برداشت اکثر ما از اصلاح الگوی مصرف ،اصلاح نحوه مصرف مردم وعدم اسراف مصرف کننده است.این نحوه برداشتِ تک بعدی متاسفانه در ما رایج شده است به عنوان مثال در آن هنگام که رهبر معظم انقلاب بحث تهاجم فرهنگی را مطرح کردند همه ما فقط و فقط بر روی سی دی و مسائلی از این قبیل تکیه کردیم و تهاجم فرهنگی را به عنوان یک حرکت سیستمی در نظر نگرفتیم.این نکته در بیانات مقام معظم رهبری در مشهد تکیه شد که اصلاح الگوی مصرف در واقع اصلاح یک چرخه است که از نحوه شناسایی منابع، استخراج تا بازیافت آن را در بر می گیرد. ما باید شیوه های خود را در نحوه شناسایی، استخراج، تولید، تبلیغ، توزیع، مصرف و بازیابی منابع مورد بازبینی جدی قرار دهیم.