قانون اساسی عدالت خواهانه و حزب اللهی

قانون اساسی ما قانون حزب اللهی و عدالتخواهانه ای است. اضل 11 ان می گوید«به‏ حكم‏ آيه‏ كريمه‏ "ان‏ هذه‏ امتكم‏ امه‏ واحده‏ و انا ربكم‏ فاعبدون‏" همه‏ مسلمانان‏ يك‏ امت‏ اند و دولت‏ جمهوري‏ اسلامي‏ ايران‏ موظف‏ است‏ سياست‏ كلي‏ خود را بر پايه‏ ائتلاف‏ و اتحاد ملل‏ اسلامي‏ قرار دهد و كوشش‏ پیگير به‏ عمل‏ آورد تا وحدت‏ سياسي‏، اقتصادي‏ و فرهنگي‏ جهان‏ اسلام‏ را تحقق‏ بخشد.» در بحث های اجتماعی اصل 10 اصل حانواده (از آنجا كه‏ خانواده‏ واحد بنيادي‏ جامعه‏ اسلامي‏ است‏، همه‏ قوانين‏ و مقررات‏ و برنامه‏ ريزيهاي‏ مربوط بايد در جهت‏ آسان‏ كردن‏ تشكيل‏ خانواده‏، پاسداري‏ از قداست‏ آن‏ و استواري‏ روابط خانوادگي‏ بر پايه‏ حقوق‏ و اخلاق‏ اسلامي‏ باشد.)و.... را داریم. قانون اساسی خیلی متن مهمی است. الآن که همه چشم انداز نویس و برنامه نویس شده اند قانون اساسی چیزی است که متفق علیه است. همه به عنوان میثاق ملی قبولش دارند.

تعمیم مطالبه، سرریز به مردم

باید 14- 15 تا اصل کلی قانون اساسی را – که در ابتدایش آمده، - حفظ کنیم! باید مطالبه تعمیم پیدا کند! باید مطالبه را همگانی کنیم! نباید یک گوشه بنشینیم توهم برمان دارد همه نشسته اند ببینند ما چه می گوییم! در نشست اول جنبش در قم گقتم استراتژی جنبش باید نهضت فکری، جنبش دانشجویی و جریان اجتماعی باشد. ما باید در مردم سرریز شویم. این امکان با فارغ التحصیل شدن بسیاری از بچه ها امکان پذیری اش افزایش یافته است. یک نمونه اش هم در مشهد شکل گرفته است. تعمیم عدالتخواهی باید با ارتقاء اگاهی مردم صورت بپذیرد. قانون اساسی متن نظری نیست، اگر مردم بفهمند چه حقوقی در این جا برای شان امده از حکومت مطالبه خواهند کرد.

جمهوریت ضامن اسلامیت و سیرت انقلاب

باید بر جمهوریت نظام تاکید کنیم. مفهوم دینی و انقلابی انتخابات باید جا بیفتد. امام اگر می گفت «جمهوری اسلامی» مطمئن بود بهترین تضمین حفظ اسلامیت نظام، جمهوریت است. اگر جمهوریت نظام حفظ نشده بود امکان داشت ما از درون به حکومت اموی و عباسی تبدیل شویم. و حزب اللهی ها باید از منظر حفظ و ارتقاء اسلامیت نظام، جدی ترین مدافعان جمهوریت باشند. مردم باید بفهمند چه حقوقی در حاکمیت دارند!

«سیرت» انقلابی نظام، بدون حضور مردم حفظ نمی شود. یک عده خیال کرده اند فقط اگر از اصل ولایت فقیه دفاع کنند، از سیرت انقلاب دفاع کرده اند. در حالی که جمهوریت ضامن ولایت فقیه است. حضور مردم برای تحقق آرمان های نظام و عدالت ضروری است.

ضرورت ارتباط با مردم

انتخابات فرصتی است که ما با توده های وسیع تری از مردم ارتباط فعال پیدا کنیم. طرف اگر حقوقش را بداند، اصل 43 را بداند خود به خود زمینه ی مطالبه فراهم می شود. باید اهداف را به کاندیداها بدهیم بگوییم برنامه تان را بیاورید. کارامدی مطالبه الان زیر سوال است، باید ببینیم مطالبه چه قدر کارآمد است؟ مطالبه به چه صورت باشد تا کارامدی اش حفظ شود. وقتی ما فقط بیانیه بدهیم این فقط به اندازه مشخصی ذهن مسئولان را درگیر می کند.

رهبری در موارد متعدد بحث قانون اساسی را پیش گذاشتند. زمانی که گفتند بروید کار تئوریک روی قانون اساسی برای مطالبه از مسئولین و تحقق نهضت عدالتخواهی کردند، یا وقتی که ذوب در ولایت را رد کردند و گفتند شهید صدر این بحث را زمانی مطرح کرد، که قانون اساسی و ساختارها شکل نگرفته بود.

لااقل 14 تا اصل کلی را به چشم ها بیاوریم! اصل 5 اصل ولایت فقیه(در زمان‏ غيب‏ حضرت‏ ولي‏ عصر "عجل‏ الله‏ تعالي‏ فرجه‏" در جمهوري‏ اسلامي‏ ايران‏ ولايت‏ امر و امامت‏ امت‏ بر عهده‏ فقيه‏ عادل‏ و با تقوي‏، آگاه‏ به‏ زمان‏، شجاع‏، مدير و مدبر است‏ كه‏ طبق‏ اصل‏ يكصد و هفتم‏ عهده‏ دار آن‏ مي‏ گردد. )، اصل 7 اصل شوراها(طبق‏ دستور قرآن‏ كريم‏: "و امرهم‏ شوري‏ بينهم‏" و "شاورهم‏ في‏ الامر" شوراها، مجلس‏ شوراي‏ اسلامي‏، شوراي‏ استان‏، شهرستان‏، شهر، محل‏، بخش‏، روستا و نظاير اينها از اركان‏ تصميم‏ گيري‏ و اداره‏ امور كشورند. موارد، طرز تشكيل‏ و حدود اختيارات‏ و وظايف‏ شوراها را اين‏ قانون‏ و قوانين‏ ناشي‏ از آن‏ معين‏ مي‏ كند.)، اصل 8 اصل امر به معروف و نهی از منکر(در جمهوري‏ اسلامي‏ ايران‏ دعوت‏ به‏ خير، امر به‏ معروف‏ و نهي‏ از منكر وظيفه‏ اي‏ است‏ همگاني‏ و متقابل‏ بر عهده‏ مردم‏ نسبت‏ به‏ يكديگر، دولت‏ نسبت‏ به‏ مردم‏ و مردم‏ نسبت‏ به‏ دولت‏. شرايط و حدود و كيفيت‏ آن‏ را قانون‏ معين‏ مي‏ كند. "والمئمنون‏ و المئمنات‏ بعضهم‏ اوليا بعض‏ يامرون‏ بالمعروف‏ و ينهون‏ عن‏ المنكر".)، اصل 9(در جمهوري‏ اسلامي‏ ايران‏ آزادي‏ و استقلال‏ و وحدت‏ و تماميت‏ ارضي‏ كشور از يكديگر تفكيك‏ ناپذيرند و حفظ آنها وظيفه‏ دولت‏ و آحاد ملت‏ است‏. هيچ‏ فرد يا گروه‏ يا مقامي‏ حق‏ ندارد به‏ نام‏ استفاده‏ از آزادي‏، به‏ استقلال‏ سياسي‏، فرهنگي‏، اقتصادي‏، نظامي‏ و تماميت‏ ارضي‏ ايران‏ كمترين‏ خدشه‏ اي‏ وارد كند و هيچ‏ مقامي‏ حق‏ ندارد به‏ نام‏ حفظ استقلال‏ و تماميت‏ ارضي‏ كشور آزاديهاي‏ مشروع‏ را، هر چند با وضع قوانين‏ و مقررات‏، سلب‏ كند.)، اصل 10، اصل 11 ، و..... همین بحث وحدت سیاسی جهان اسلام(اصل11) خیلی بحث مهمی است. این اگر تبدیل به مطالبه ی جدی شود یک شیفت گفتمانی اتفاق می افتد.

ارتباط جنبش دانشجویی با مردم بحث مغفولی است. الان ماها ادرس میدان شوش را بلد نیستیم. بچه های انقلاب در نسل اول می رفتند وسط خیابان.در مساجد و مدارس فعال بودند. مثلا در میدان های شهر، بیانیه ها پخش شود! در فضای مساجد ورود پیدا کند، این بحث باید در این انتخابات کلید بخورد. مثلا این 14 اصل را در نماز جمعه ها و... توزیع کنیم.

تجربه های مجمع مطالبه مردمی مشهد مفدس

بچه های مجمع مطالبه ی مردمی مشهد،در هفته ی انتخابات مجلس، رفتند در میادین اصلی مستقر شدند و مستقیم با مردم همگام و همنفس شدند. قبل از احمدی نژاد این کار را شروع کردند. روش های مجمع مطالبه در انتخابات ها پربرکت و کم هزینه بود. اگر یک هفته در محلس بیشتر وقت بود، رای می اوردند. در اتخابات مجلس هفتم مطالبه 50 هزار رای داشت استان قدس 150 هزار. کل خرج ستاد مطالبه 2 میلیون بود، خرج آن لیست صدها میلیون بود. مجمع مطالبه در انتخابات ها شکل گرفت، نیرو پیدا کرد، با سوالات مردم روبه رو می شد مجبور می شد کار کند. برای شبهات و سوال ها جواب پیدا کند. در فرصت انتخابات این بحث می تواند کلید بخورد. در همه شهرستان ها قابلیت اجرا دارد.

ضرورت سریع به موضع رسیدن

تشکل ایجاد می شود برای این که بهره وری ها بالا برود و گیجی ها طول نکشد. ظرفیت اقدام به وجود بیاید. نباید بر عکس بشود شورای تشکل ساکت، بنشیند بچه های شهرستان ها هم در ابهام بمانند. بعد بگویند مثلا انجمن دارد هر هفته برنامه می گذارد استراتژی اش هم مشخص است، ما نشسته ایم. اگر بگذاریم هفته آخر موضع مان را مشخص کنیم هنری نیست. اگر به هنگام ورود نکنید بعضی وقت ها ضرر می کنید.

الآن شرایط پیچیده نیست، شاید ماها پیچیده شده ایم! این مسئله که بترسیم در بیرون چه ویژگی از ما منعکس می شود، این مدل عمل متحجرین است. تنزه طلبی! زودتر به موضع برسید، هر موضعی! تشکل با تذبذب معارضه دارد. از یک تشکل انتظار می رود از مردم جلوترباشند.

در انتخابات مجلس ششم و هفتم، بعضی از آقایان مشهد که وزنه های فکری هستند و ما به ان ها ارادت داشتیم، وقتی با آن ها صحبت می کردیم شدیدا به ما حمله می کردند که در این دوره فقط به راستی ها رای بدهید. شب انتخابات همان آقا زنگ زد ستاد سوالاتی کرد، صبح انتخابات گفته بود به فلانی رای بدهید! ولی  دیگر ارزش نداشت. یک تعلل و تذبذب خواص می تواند این قدر تاثیر گذار باشد. ما 10 0زارتا رای برای ورد به مرحله دوم کم داشتیم، اگر این آقایان زودتر به تصمیم رسیده بودند مطالبه به مرحله دوم می رفت و در مرحله دوم می برد.

اگر شما می گویید ما در مقابل قوه قضاییه یا دولت یا... منفعل نشویم، نباید در مقابل نخبگان، خواص و عوام، منفعل شویم. این مسئله ای است که به مقدار اخلاق تشکیلاتی مربوط می شود. چیزهایی است که در این عرصه ها بایدتجربه کرد و برایش پاسخ مناسب عملی بر اساس تقوای سیاسی داشت. در  این مقطع دفترچه ای داشته باشید و خاطرات را ثبت کنید. ماچراها را ثبت کنید. امروز یکی می گوید با میرحسین بسته اید، فردا دیگری می گوید ادم احمدی نژاد هستید، ببینید چه قدر تحت تاثیر این ها قرار گرفته اید.

موضع ما قعطانگاه کاریزماتیک فلان گروه به احمدی نژاد نیست. فکر کردید آقا به ایشان شیفتگی دارد؟ تحلیل های آقا را نه از نگاه رهبر که یک بار از نگاه بک کارشناس که سی سال در راس تظام است ببینیم. 4 سال ایشان در راس کارهای جریان فعلی را دیده و مقایسه کرده است.

بحث درمورد مصداق

کم کاری های ما

ما به حالت اپوزیسیونی عادت کرده ایم. البته میرحسین سر کار بیاید مادی و معنوی به نفع ماست!!! هم بیشتر حرف می زنیم هم این راستی ها به خاطر مخالفت با دولت کم تر مزاحم ما می شوند!!! سیستم ما همان سیستم دوم خردادی است. هنوز فکر می کنیم خاتمی رییس جمهور است، روش ها باید تعییر کند. در گفتمان سازی فعال می شود عمل کرد. و فضای دانشگاهی را تر و تازه کرد.

ما خودمان چون حال کار کردن نداریم و احمدی نژاد باید خودش هم بنویسد هم ویرایش کند. باید همه کاره باشد؟ ما می توانستیم بهتر عمل کنیم. به جای نقد تند به صفارهرندی در فرودگاه می توانستیم از سال اول و دوم به جای سکوت موج سازی کنیم. مطالبات جدی را مطرح کنیم. با بخش عمده ای از مشکلات احمدی نژاد باید همین طوری برخورد کرد. باید سمینار برای فردای ایران که جنبش یک ماه بعد از دولت احمدی نژاد در حوزه های مختلف تشکیل داد ماهانه برگزار می شد.

عملکردهای فرهنگی

به وزارت فرهنگ کلی ایراد و انتقاد داریم. وضعیت وزارت فرهنگ را در مقایسه با فرهنگستان هنر ببینید. میرحسین 10 سال رییس فرهنگستان هنر بوده است. باید از ایشان پرسید شما که به خط امام و عدالتخواهی در جامعه معروفید در ان جا چه کرده اید. آن جا شما توانش را داشتید حداقل در عرصه نظر این مسئله را پیاده کنید. اصلا پیام امام به هنرمندان که موجود است چه قدر امام و عدالت را در آن جا در عرصه هنر پی گیری کرده اید؟

ارتجاع، تحجر و سکوت!

من احساس می کنم جریان میرحسین در انتخابات، جریان ارتجاع است. بازگشت به فضای قبل از سوم تیر است. دوره پیش که بین حزب اللهی ها هم پذیرش داشتند چرا نیامدند؟ گفتند آقای هاشمی هستند، لازم نیست من بیایم! بیست و چند سال کشور دست نیروهای میرحسین و هاشمی بوده است.

مگر رهبری مبارزه ی بی امان با فقر وفساد و تبعیض را نگفتند. وقتی رهبری از ثروت های بادآورده  سخن گفتند ما داشتیم یک برنامه ی تلویزیونی می ساختیم. یک هفته بعد از سخن رهبری در این مورد با آقای مومنی صحبت کردم، گفتند این حرف ها سیاسی است.

باید گفت اقای میرحسین موضع خودت را بابرنامه های توسعه باید مشخص می کردی! در شرایطی که ما – بچه های دانشجو - داشتیم حرف می زدیم و فضا می ساختیم، تو به اندازه ی دکتر افروغ نمی توانستی فضا درست کنی که از زاهدان تا غرب کشور میرفت و صحبت می کرد؟

سفرهای استانی

دستاوردهای دولت را باید دید. چه کسی می گوید برنامه نداشته است. سفرهای استانی خیلی بحث جدی ای است. یک جلسه ای بچه های قدیمی دانشگاه امام صادق(علیه السلام) بودند از آقای جلالی نماینده ی شاهرود در مورد سفرهای استانی پرسیدم. می گفت قبلا ما سفر استاندار سمنان به شاهرود را از چنذماه پیش خبردار می شدیم. الاآن ان قدر طرف می اید که خیلی وقت ها همدیگر را در راه می بینیم. ماشین مان را کنار می زنیم وسط اتوبان کارها را هماهنگ می کنیم. باید این رویش ها را از از آدم های اجرایی احمدی نژاد مثلا دهمرده سوال کنیم.

کار کارشناسی به سبک برنامه چهارم ، تیم به سبک؟

بی اخلافی ها و کارهای پوپولیستی عوامانه را مواظب باشبم. همین جریان جدیدی که آمده در انتخابات دور و بری هایش کی ها هستند. حتی چپی های حزب اللهی نیستند. کی آن جا چهره است آقای تاجیک. اگر خودشان برنامه چهارم را نداده بودند سندی نداشتیم. وضعیت کتاب مبانی نظری برنامه چهارم توسعه به صورتی بود که اقا گفتند خمیر کنید. عذرخواهی از سرمایه داری، تسلیم مطلق و.... منطق کار کارشناسی حضرات را در برنامه چهارم و سوم توسعه فهمیدیم. باید از علم داران گفتمان میرحسین پرسید شما که بیست سال استاد دانشگاه بوده اید چه کرده اید؟

باید از میرحسین پرسید اطرافیان شما چه کسانی هستند؟ آقای احمدی نژاد اگر کردان را دارد، باقری لنکرانی و پرئیز فتاح و... را دارد. چهره های جدیدی که به الگوی احمدی نژادی هم نزدیکند.حتی مهرداد بذرپاش از کدام یک از مدیرهای خاتمی بدتر است. گردش نخبگان یعنی چه؟ این مسئله اتفاق افتاده است.

خیلی از کارهایی که به احمدی نژاد ایراد می گیرند، نکات مثبت اوست. مثلا سخنرانی های آقای فرشاد مومنی را در دانشگاه امام صادق(علیه السلام) در مورد برنامه توسعه و سازمان برنامه ببینید خود این دوستان چه گفته اند. آیا خود این دوستان مسعود روغنی زنجانی - که در دولت میرحسین و هاشمی رییس سازمان مدیریت بود؟- نداشتند. اصلا از همین آقای مومنی بپرسیم طرح ساماندهی افتصادی آقای خاتمی – که ماه ها روی ان تبلیغات و پروپاگاند شد- به کجا رسید؟

رویش هم داشته ایم

احمدی نژاد 2-3 سال پیش یک یادداشت در وبلاگش در مورد بروکراسی نوشته است، من شدم رییس جمهور مملکت از صفر از معاون فرماندار ماکو تا استاندار وشهردار و.... را گذرانده ام. همه موارد بروکراسی را دیده ام. عدالت اوسع الاشیاء فی التواسع و اضیقها فی التناصف است. امیرالمومنین هم با حکومت رئال برخورد می کرد همین نامه ی کمیل خیلی بد و حدی است و بنده ی خدا له شده است. فضاهم رو به رشد است. بعد از 4 سال رسیده اند به این که جشنواره عدالت و امید برگزار کنند.

الآن برای رای نیاوردن احمدی نژاد از داخل تا اوباما و مبارک و کلینتون جمع شده اند.

تنش زدایی و تهدید زدایی

سیاست تنش زدایی یعنی ان ها برای ما تنش ایجاد کنند و بعد به خاطر این سیاست از ما امتیاز بگیرند. این ها تاکتیک های لائیک را ایدئولوژی کرده اند. در دوره ی خاتمی کدام احترام را داشتیم؟ به ما می گفتند محور شرارت. سیستم ترکمن چای همین اس تدیگر. احترام می گذارند به گفتگوی تمدن ها. در ترکمن چای دعوا کردند که اول اسم چه کسی را بنویسند. قرار شد دو شهر دیگر را بدهیم که به عناو یک پیروزی اسم فتحعلی شاه قبل از تزار نشوته شود!! باید ببینیم سیستم شاه سلطان حسینی معطوف به چه سیاست خارجی و چه کسی بود؟

احمدی نژاد گفت تهدید زدایی. اگر لازم شد تنش می سازیم. جمهوری اسلامی اگر می خواهد از جانب آمریکا تهدید نشود باید تنش بسازد. شرایط جوری شده که اوباما می رود چک می گوید مشکل ما با روسیه نیست ما از ترس موشک های ایران این جا سپر موشکی می گذاریم.

می گویند امام گفت ان موقع که نروید سازمان ملل اگر ممکن است برق ها را خاموش کنند و... الآن آقای موسوی و هاشمی دارند با خاطرات شان امام خاصی را مطرح می کنند.

معضلی به نام راست!

باید مبانی و رش های راست را بزنیم. احمدی نژاد منهای راست. دیدار موتلفه و و باهنر با احمدی نژاد رسما می گوید چند وزیر به ما می دهی؟ همین قدر بودن ارزش نیست. پاسخ داده من تکلیفم را انجام می دهم شما هم اگر تکلیف می بینید بیایید. چی شده آقای ناطق امده این طرف! شک دارید اگر راستی ها می توانستند کس دیگری را علم می کردند؟

حتی مجلس هفتم 4 تا وزیر را رای نداد.اولین بار در تاریخ جمهوری اسلامی! سعیدلو(کسی که 60 سفر استانی را اداره کرد، آیا از نوذری ضعیف تر است)، اشعری(به فرشیدی رای دادن به او نه!) علی احمدی(در هما مجلس برای تعاون رد شد برای آموزش و پرورش تایید!) سید مهدی هاشمی(برای وزارت رفاه رد شد پرویز کاظمی که صبغه چپ داشت گذاشته شد)

باید استراتژی نقد جدی راست با پر رنگ کردن نقاط مثبت احمدی نژاد باشد.