عاشوراي امسال هم تمام شد مثل هرسال براي يک انسان ضعيف ناتوان مظلوم!! اشک ها ريختيم و وقت ها صرف کرديم و پول ها خرج کرديم به اميد اينکه چنان کار نيک و پسنديده اي انجام داده ايم که بهشت ابدي را مفت به چنگ آورديم!! پاي صحبت کساني نشستيم که بزرگترين جنايت را در حق ابا عبد الله کردند! يعني هدف او را منحرف کردند نشستيم تا ما هم در جنايتشان سهيم باشيم تا ما هم بر مظلوميت او صحه گذاريم و ثابت کنيم امام امروز و در بين محبان! خود مظلوم است نه در کربلا و الا کسي با شعار اني لا ار الموت الا السعاده با شعر الموت اولي من رکوب العار /والعار اولي من دخول النار  با شور هيهات منه الذله و شعور الهي رضا بقضائک و تسليما لامرک ولا معبود سواک يا غياث المستغيثين   مگر مظلوم است مگر گريه مي خواهد   اما ما بايد گريه کنيم گريه براي خودمان براي آنچه بر سر امام حسين آورديم گريه براي جنايتي که در حق او کرديم   براي شناخت امام دل به سخن کساني سپرديم که همه در فهم و طلبش بي خبرانند! اين مدعيان در طلبش بي خبرانند   آن را که خبر شد خبري باز نيامد   ولي بشنويد صداي آنان را که خبردار شدند و پر کشيدن ... و پاسخ دهيد اگر مي توانيد!