انا لله و انا الیه راجعون
کلامش سنگ ها را نرم می کرد دل افسردگان را نرم می کرد
زنی در پیش مردی خطبه می خواند که مرد از مردی خود شرم می کرد
زینب بزرگ!
حضور محکم جاری در حماسه های تاریخ، وارث جانفشانی ها و رشادت های خدیجه و فاطمه و آسیه. تجسم دلاوری ها و شمشیر کشیدن های ام سلمه ها و نسیبه ها... .ای آن که اسارت را آنی بر نتافتی و فریاد آزادگی و ولایت پذیری و خون خواهی را در گوش مردان و زنان غفلت زده و خاموش و بی طرف طنین انداز کردی... . و تو چه سهم عظیم و یگانه ای در کربلا پرداختی که تو خود 72 تن بودی برای سال 61 هجری... نه ... تو یک امتی برای نسل انسان که می گویند کربلا می مرد و شیعه می پژمرد... اگر تو... .
و امروز کربلایی دیگر وعده ی کل ارض کربلا را محقق ساخته است و تو خود شاهد عینی این ماجرایی...! همان جا که تاریک و سرد و پردرد اما قهرمان و نستوه و بشکوه حافظ مرزهای حیثیت و حریت هر مسلمان و آزاده ای در جهان است. همان جا... غزه... همان ننگ عرب!
و به راستی چه ننگی است برای سران و مردان عرب، تصویر زنانی که جسد کودکانشان را از زیر آوارها بیرون می کشند و مردانشان را به مجاهدت و مقاومت فرا می خوانند و خود نیز سنگ جهاد را بر می دارند و باز... سخت و محکم به سازش و تسلیم و ذلت تن در نمی دهند. و با نگاه نجیب و زنانه شان جز زیبایی نمی بینند. و تو خود درس آموزشان بوده ای زینب... تو که در هر نقشی یگانه و بی بدیل حاضر شدی: مادری شهیدپرور، خواهری فداکار، پرستاری مبارز، سربازی پیشرو، رهبری آزاده، خطیبی توانا... .
زینب بزرگ!
ای عمه ی دختران سه ساله ی گوشواره دریده ی غزه که بر چهره شان سیلی خصم واشک خشم را دریده ای، گویی قصه ی خرابه های پردرد تمامی ندارد، که تا ظالم هست و تا حامی ظالم و سکوت کننده در برابر آن، ظلم باقی است.
اینک خطاب ما با همه ی زنان است در هر نقطه ی این صحیفه ی خاکی که از نقش بی بدیل و تاریخی خودغفلت ورزیده اند و تکلیف انسانی و عاطفه ی زنانه ی خود را به دست باد سپرده اند و حتی از نثار یک دریغ هم دریغ کرده اند... آیا وقت آن نرسیده است که از جهالت مدرن خود بیرون آمده و بنگرند آن چه را که باید بنگرند.
و بر خود بلرزد، لیونی، زن سفاک و سیاه روی قرن، مایه ی ننگ زنان جهان، همان وزیر امورخارجه ی رژیم غاصب اسرائیل از خشم و انزجار و فریاد زینبیان زمان و زنان آزاده ی زنان جهان. و اینک... که پیام زعیم انقلاب و ولی امر مسلمین جهان، حجت را بر هر مرد و زن تمام کرد.
منتظر باش... لیونی! منتظر باش که پاسخ تمام اشک ها وخستگی ها و ترس ها و آوارگی های خواهرانمان را... به تو و دوستان و هم کاسه ها و اربابانت خواهیم داد.
وَ نُریدُ أَن نَمُنَّ عَلَی الَّذینَ استُضعِفوا فِی الأرض وَ نَجعَلَهُم الأئمَّة وَ نَجعَلَهُمُ الوارِثین
به پای سروها زنجیر تا کی؟ به دخمه ضجه ی دلگیر تا کی؟
به
مسلخ غرق خون صدها کبوتر هلا یا منتـــــقم! تاخـــیر تا کی؟
بیانیه خواهران تشکل های دانشجویی متحصن در فرودگاه کرمان، دانشگاه شهید باهنر کرمان
نظرات کاربران :