عضو شوراي مرکزي جنبش عدالتخواه دانشجويي با بيان اينكه وحدت حوزه و دانشگاه ميتواند در عرصههاي توليد علم و جنبش نرمافزاري به ياري بيايد، گفت:حوزه و دانشگاه به مثابه دو بال، بايد زمينهي رشد و توسعه و دستيابي به جامعهاي ديندار، اخلاقمحور و عادلانه فراهم آورند. دستيابي به چنين جامعهاي بدون همکاري بين حوزه و دانشگاه تقريباً غيرممکن است.
محمدصالح مفتاح، در گفتوگو با خبرنگار سياسي خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا) به سالروز وحدت حوزه و دانشگاه اشاره و اظهار كرد: از آن جا كه ظهور دانشگاه و مظاهر تجدد در کشورهمزمان با سنتستيزي شد، اين گريز از سنت نتيجهاي براي از دست رفتن تمام تجربيات و سنتهاي علمي و فرهنگي شد. از سوي ديگر نبود وحدت در کشورمنجر به دوري دانشگاه از دين و رفتارهاي دينورزانه و همچنين دوري حوزههاي علمي از فهم درست مسائل و شرايط زمانه ميشود. در اين صورت نه دانشگاه را از دين گريزي است و نه حوزه را از درک زمانه. به همين دليل همواره نياز به همکاري و همياري اين دو نهاد علمي احساس ميشود.
اين فعال دانشجويي با بيان اينكه شهيد آيتالله مفتح با درک درست حوزه و دانشگاه در جايگاههاي شاگردي و استادي، توانست ضرورت اين وحدت را درک کند، افزود:البته اين وحدت و فهم ما از آن، در طول زمان تغيير کرده است. ما تنها يک فهم از وحدت نداريم. گاهي مراد از وحدت، وحدت معرفتي است و گاهي وحدت ايدئولوژيک، گاهي وحدت ساختاري و گاه وحدت مبتني بر تقسيم کار است.
وي ادامه داد: بر اساس همين فهمهاي متفاوت، آثار مختلفي در اين باره قابل مشاهده است. از ايجاد نهادهاي بينابيني همچون دانشگاه امام صادق(ع) يا مؤسسهي امام خميني تا برگزاري جلسات و نشستهاي دوستانه ميان دانشجويان و طلاب، از تدريس حوزويان در دانشگاهها تا تحصيل طلاب در علوم دانشگاهي و بالعکس ايجاد شده است. همه اين رفتارها به نوعي بازتابدهندهي نياز جامعهي امروز علمي ما به وحدت است.
عضو شوراي مرکزي جنبش عدالتخواه دانشجويي اصلاح نظامها و شيوهها را از جمله آثار وحدت حوزه و دانشگاه عنوان و خاطرنشان کرد: به عنوان مثال شيوهي مناسب براي تحصيل و نظام آموزشي در حوزههاي علميه، از انتخاب درس و استاد تا نظام سنجش و تا شيوهي مباحثه ميتواند به عنوان جايگزينهايي براي شيوهي مدرکمحور دانشگاه مد نظر قرار بگيرد.
مفتاح ضرورت وحدت حوزه و دانشگاه را براي همگان روشن خواند و گفت: همه بر اين مدعا پاي ميفشرند که بايد ميان حوزههاي علميه و دانشگاهها ارتباط باشد. البته بروز اين نياز با بروز انقلاب اسلامي بيشتر احساس شده است؛ چراکه نيازهاي جامعه تنها از يک سنخ نيست. حکومت اسلامي را گريزي از اسلامي شدن در ابعاد مختلف نيست و از اين رو نياز به اسلامشناس در همهي زمينههاي علمي و عملي و مديريتي نظام احساس ميشود و اداره کردن جامعه بدون ياري گرفتن از دانشگاهها ميسر نيست.
وي در ادامه تاكيد كرد: حوزه و دانشگاه به مثابه دو بال، بايد زمينهي رشد و توسعه و دستيابي به جامعهاي ديندار، اخلاقمحور و عادلانه فراهم آورند. دستيابي به چنين جامعهاي بدون همکاري بين حوزه ودانشگاه تقريباً غير ممکن است.
اين فعال دانشجويي ادامه داد: تجربهي تاريخي ما نشان داده است که با برقراري ارتباط و همياري ميان اين دو نهاد علمي در کشور، خيرات و برکات بسياري براي کشور حادث ميشود. نمونهي بارز اين وحدت، در جريان انقلاب اسلامي ديده ميشود. درک متقابل حوزويان و دانشگاهيان و ارتباط مستمر روشنفکران اين دو نهاد، باعث شد که انقلاب با اتکاء به اين دو قشر به پيروزي برسد و نقش بيبديل اين دو نهاد در تاريخ مضبوط شود.
وي افزود: البته وحدت حوزه و دانشگاه در پيروزي انقلاب اسلامي، يک تجربهي حداقلي است. تجربهاي که صرفاً در آن درک متقابل و ايدئولوژي مشترک حاکم بوده است. امروز نيز اين وحدت ميتواند در عرصههاي توليد علم و جنبش نرمافزاري به ياري بيايد و در ساري و جاري شدن اخلاق و ايمان در علم ياريگر فرهيختگان و نخبگان دانشگاهي و حوزوي شود.
عضو شوراي مرکزي جنبش عدالتخواه دانشجويي در بيان موانع پيش روي وحدت بين حوزه و دانشگاه گفت: راه وحدت، راهي يکطرفه نيست. يک طرف اين معادله نميتواند صرفاً توليد کنندهي فهم و معرفت و ديگري فقط مصرفکننده باشد. نميتواند يکي استيلاي بر ديگري داشته باشد و نام اين را وحدت بگذاريم. ما نيز به گفتوگوي دو طرفه نياز داريم. نميتوان فقط از وحدت حرف زد و در کليات بمانيم. ما بايد در وحدت عملي بکوشيم.
مفتاح ادامه داد: مانع ديگر، بدبيني و عدم درک متقابل ميان اين دو نهاد است. تا زماني که حوزويان، دانشجويان را دور از دين تصور کنند و دانشگاهيان، حوزويان را درک نکنند و زباني براي مفاهمه نباشد، نميتوان به وحدت اميد داشت.متاسفانه شاهديم که موضوع وحدت حوزه و دانشگاه شعار زده و از عمل فاصله گرفته است. ما هر سال شعار ميدهيم که به دنبال وحدت هستيم، اما در جهت تحقق آن کاري نميکنيم.
اين فعال دانشجويي در ادامه تاكيد كرد:اين آسيبها و موانع باعث نميشود که رشد و تعامل حوزه و دانشگاه را ناديده بگيريم. در طول اين سالها در اين زمينهها پيشرفتهاي خوبي داشتهايم. فهم مشترک و درک متقابلي که امروز وجود دارد از گذشته بيشتر است. حضور روحانيون در دانشگاهها در اصلاح نگاههاي منفي بسيار مؤثر بوده است.
مفتاح با بيان اينكه امروز براي توليد علم ديني نيازمند تعامل حوزه و دانشگاه هستيم، گفت: اگر معتقد باشيم که امروز يکي از مهمترين نيازهاي جامعهي ما، جنبش نرمافزاري است، خود به خود اين ضرورت را درک خواهيم کرد که بايد فرهيختگان و روشنفکران حوزه و دانشگاه به ياري يکديگر براي ايجاد و استحکام وحدت بکوشند؛ اين وحدت نه تنها فقط در فهم و درک متقابل، که در داد و ستد علمي نهفته است.
وي در پايان اظهار كرد:امروز نياز داريم تا اخلاق را در علم جاري کنيم. فهم ايماني و گوهر اسلام ناب را با علم درآميزيم و در راه اعتلاي «کلمةالله» در جهان بکوشيم؛ الگوي زندگي پيشرفته و عادلانه را به جهانيان عرضه کنيم تا نمونهي يک کشور پيشرفتهي مسلمان را به جهان عرضه کنيم.
نظرات کاربران :