متاسفانه روزی نیست که اخباری در خصوص مناسبات تعریف نشده و نامقبول میان ایران و آمریکا منتشر نشود؛ و عجیب آن که هر قدر اقدامات شیطان بزرگ برای تهدید و تحدید جمهوری اسلامی ایران تداوم می یابد، اظهار تمایل مقامات عالی رتبه دولتی هم برای شروع مذاکره و انتظار برای درخواست تجدید رابطه در سطح مورد نظر آمریکا و ذوق زدگی در پاسخ  مثبت به آن تداوم می یابد و گویی انذار و نهی مقام معظم رهبری بی تاثیر است و این روند نگران کننده انتهایی ندارد! 
از جمله خبرهای جدید، خبر تولید یک فیلم مستند از نامه های مردم به رییس جمهور است که به طور مشترک با آمریکا تهیه خواهد شد! به گزارش خبرگزاری مهر از نامه های ارسالی مردم به رییس جمهور فیلم مستندی ساخته خواهد شد که کارگردانی آن را یک مستندساز چک تبار به عهده دارد. این فیلم قرار است با مشارکت ایران و آمریکا تولید شود! ( مشارکت ایران در سطح دادن نامه ها؟!) درباره موضوع این فیلم گفته شده است: "در چهار گوشه ایران، روستاییان و مردم آرزوها و نگرانی های خود را با نوشتن نامه هایی به دکتر احمدی نژاد، رییس جمهوری ایران و مرکز نامه های مردمی ریاست جمهوری در میان می گذارند."
در نخستین گام باید اظهار امیدواری کرد که اصل خبر مخدوش بوده و عاری از صحت باشد؛ و البته در صورتی که این گونه نباشد  باید توجه داشت که شیطان بزرگ که تا کنون از بازگشایی دفتر دیپلماتیک(؟!) یا همان لانه جاسوسی خود در ایران محروم مانده و توفیق نیافته که رویای براندازی نظام اسلامی را از طریق جمع آوری مستقیم و بلاواسطه اطلاعات و اخبار از اقصا نقاط ایران محقق نماید، اینک با اتکا به تمایلات کم و بیش آشکار مقامات دولت نهم به بازسازی روابط رسمی دیپلماتیک، از منافذی که گشوده می شود به خوبی و با هشیاری سود می برد و نیات شوم خود را تعقیب می نماید.
در این جا لازم می دانم شخص آقای رییس جمهور و دفتر ایشان را مخاطب قرار دهم و سوال کنم که
1-  آیا مردم متدین و انقلابی ایران، در بازگویی و نوشتن مسایل و مشکلات و خواسته های خود به رییس جمهور، ایشان را محرم اسرار و امین خود دانسته اند یا خیر؟!
اگر چنین است که قطعا هست؛ به چه دلیل ایشان و دفترشان به خود اجازه می دهند که درددلها و مشکلات خصوصی و موضوع گرفتاریهای ملت قهرمان ایران را در اختیار منابع خارجی قرار دهند که در یک فرآیند مشترک با هنرمندان(؟) و موسسات هنری شیطان بزرگ، موضوع یک فیلم مستند قرار گیرد؟! آیا چنین رفتاری کمترین قرابتی با اصول اخلاقی و اسلامی و شرط امانتداری دارد؟
2- آیا رییس جمهور که به ادبیات سیاسی حضرت امام راحل(ره) احاطه و التزام دارد، آمریکا را شیطان بزرگ می داند یا خیر؟!
اگر چنین است باید معلوم شود که چه حجت شرعی و یا چه مرجع مشروعی این مجوز را به رییس دولت نهم داده است که جزییات مصایب و مسایل مبتلابه مردم را که به امید رفع مشکل و درمان، در نامه های مردمی منعکس شده است در اختیار نه فقط  بیگانگان، بلکه دشمن اصلی ملت ایران قرار دهد تا مواد خام اطلاعاتی و جاسوسی و هر آنچه شیطان بزرگ از دسترسی مستقیم به آن ظرف سی سال گذشته عاجز بوده است، با همکاری داوطلبانه مقامات رسمی نظام به او اهدا شود؟!
3- آیا اطلاع دشمنان اسلام و اجانب از مشروح گرفتاریهای مادی و شخصی مردم، حرکتی انقلابی و در جهت خدمت به محرومین ارزیابی می شود؟ آیا نباید رییس جمهور اصولگرای ایران و دفتر او امانتدار و حافظ اسرار و درددلهای مردمی باشند که از سر استیصال به او نامه نوشته اند و آیا نباید در غیر از محل پاسخگویی صادقانه و یا تهیه گزارشهای آماری محرمانه، هر گونه سوء استفاده از نامه های مردم و اعتماد مردم – خصوصا در زمینه پروژه های تبلیغاتی - ممنوع  اعلام شود؟
4- نقش مشاورین قدیم و جدید رییس جمهور در این گونه ارتباطات و اقدامات مشکوک چیست؟ این چه خوش بینی زیادی یا ساده انگاری یا غفلت و جهالت و یا ... است که در فضای مناسبات ما و شیطان بزرگ ایجاد شده و اوج می گیرد؟ عاقبت این گونه اقدامات خودسرانه و بی منطق و غیرمعقول علیه منافع ، حیثیت و اسرار مردم انقلابی ایران چه خواهد بود؟
تا دیر نشده باید فکری کرد و این روند مشکوک و معطوف به تامین منافع دشمن اصلی مسلمانان و ملت ایران را متوقف نمود

به نام خدا 
9/9/1387
فروز رجایی فر
رییس جمهور باید امانتدار و حافظ اسرار مردم باشد
متاسفانه روزی نیست که اخباری در خصوص مناسبات تعریف نشده و نامقبول میان ایران و آمریکا منتشر نشود؛ و عجیب آن که هر قدر اقدامات شیطان بزرگ برای تهدید و تحدید جمهوری اسلامی ایران تداوم می یابد، اظهار تمایل مقامات عالی رتبه دولتی هم برای شروع مذاکره و انتظار برای درخواست تجدید رابطه در سطح مورد نظر آمریکا و ذوق زدگی در پاسخ  مثبت به آن تداوم می یابد و گویی انذار و نهی مقام معظم رهبری بی تاثیر است و این روند نگران کننده انتهایی ندارد! 
از جمله خبرهای جدید، خبر تولید یک فیلم مستند از نامه های مردم به رییس جمهور است که به طور مشترک با آمریکا تهیه خواهد شد! به گزارش خبرگزاری مهر از نامه های ارسالی مردم به رییس جمهور فیلم مستندی ساخته خواهد شد که کارگردانی آن را یک مستندساز چک تبار به عهده دارد. این فیلم قرار است با مشارکت ایران و آمریکا تولید شود! ( مشارکت ایران در سطح دادن نامه ها؟!) درباره موضوع این فیلم گفته شده است: "در چهار گوشه ایران، روستاییان و مردم آرزوها و نگرانی های خود را با نوشتن نامه هایی به دکتر احمدی نژاد، رییس جمهوری ایران و مرکز نامه های مردمی ریاست جمهوری در میان می گذارند."
در نخستین گام باید اظهار امیدواری کرد که اصل خبر مخدوش بوده و عاری از صحت باشد؛ و البته در صورتی که این گونه نباشد  باید توجه داشت که شیطان بزرگ که تا کنون از بازگشایی دفتر دیپلماتیک(؟!) یا همان لانه جاسوسی خود در ایران محروم مانده و توفیق نیافته که رویای براندازی نظام اسلامی را از طریق جمع آوری مستقیم و بلاواسطه اطلاعات و اخبار از اقصا نقاط ایران محقق نماید، اینک با اتکا به تمایلات کم و بیش آشکار مقامات دولت نهم به بازسازی روابط رسمی دیپلماتیک، از منافذی که گشوده می شود به خوبی و با هشیاری سود می برد و نیات شوم خود را تعقیب می نماید.
در این جا لازم می دانم شخص آقای رییس جمهور و دفتر ایشان را مخاطب قرار دهم و سوال کنم که
1-  آیا مردم متدین و انقلابی ایران، در بازگویی و نوشتن مسایل و مشکلات و خواسته های خود به رییس جمهور، ایشان را محرم اسرار و امین خود دانسته اند یا خیر؟!
اگر چنین است که قطعا هست؛ به چه دلیل ایشان و دفترشان به خود اجازه می دهند که درددلها و مشکلات خصوصی و موضوع گرفتاریهای ملت قهرمان ایران را در اختیار منابع خارجی قرار دهند که در یک فرآیند مشترک با هنرمندان(؟) و موسسات هنری شیطان بزرگ، موضوع یک فیلم مستند قرار گیرد؟! آیا چنین رفتاری کمترین قرابتی با اصول اخلاقی و اسلامی و شرط امانتداری دارد؟
2- آیا رییس جمهور که به ادبیات سیاسی حضرت امام راحل(ره) احاطه و التزام دارد، آمریکا را شیطان بزرگ می داند یا خیر؟!
اگر چنین است باید معلوم شود که چه حجت شرعی و یا چه مرجع مشروعی این مجوز را به رییس دولت نهم داده است که جزییات مصایب و مسایل مبتلابه مردم را که به امید رفع مشکل و درمان، در نامه های مردمی منعکس شده است در اختیار نه فقط  بیگانگان، بلکه دشمن اصلی ملت ایران قرار دهد تا مواد خام اطلاعاتی و جاسوسی و هر آنچه شیطان بزرگ از دسترسی مستقیم به آن ظرف سی سال گذشته عاجز بوده است، با همکاری داوطلبانه مقامات رسمی نظام به او اهدا شود؟!
3- آیا اطلاع دشمنان اسلام و اجانب از مشروح گرفتاریهای مادی و شخصی مردم، حرکتی انقلابی و در جهت خدمت به محرومین ارزیابی می شود؟ آیا نباید رییس جمهور اصولگرای ایران و دفتر او امانتدار و حافظ اسرار و درددلهای مردمی باشند که از سر استیصال به او نامه نوشته اند و آیا نباید در غیر از محل پاسخگویی صادقانه و یا تهیه گزارشهای آماری محرمانه، هر گونه سوء استفاده از نامه های مردم و اعتماد مردم – خصوصا در زمینه پروژه های تبلیغاتی - ممنوع  اعلام شود؟
4- نقش مشاورین قدیم و جدید رییس جمهور در این گونه ارتباطات و اقدامات مشکوک چیست؟ این چه خوش بینی زیادی یا ساده انگاری یا غفلت و جهالت و یا ... است که در فضای مناسبات ما و شیطان بزرگ ایجاد شده و اوج می گیرد؟ عاقبت این گونه اقدامات خودسرانه و بی منطق و غیرمعقول علیه منافع ، حیثیت و اسرار مردم انقلابی ایران چه خواهد بود؟
تا دیر نشده باید فکری کرد و این روند مشکوک و معطوف به تامین منافع دشمن اصلی مسلمانان و ملت ایران را متوقف نمود!