نگاهی به مسائل کردستان

اگرچه در در یادداشت نگاهی به مسائل کردهای آذربایجان غربی عمده مسائل کردها، مورد بررسی قرار گرفت اما در برخی موارد مانند عدم وجود حساسیت و اختلافات ترک و کرد، تفاوتهایی وجود دارد لذا در یک بررسی مستقل برخی مسائل و راهبردهای قابل توجه در کردستان را بررسی می کنیم. ناگفته نماند به نظر می رسد مساله کلان، عدم وجود برنامه روشن برای اصلاح وضعیت و تربیت نیروی محلی از طرف نظام و همچنین پراکندگی متصدیان امر فرهنگ در منطقه است که باید ساماندهی شود و ابزار نظامی گری کارایی ندارد.

* مساله تاریخی ناامنی: از اصلی ترین مسائل منطقه نوع نگاه امنیتی است. از طرفی 28000 شهید غیربومی نه در جنگ با عراق که در جنگ با ضدانقلاب منطقه در تاریخ انجا ثبت است و فراموش کردن یک شبه این مساله از طرف نظام کار آسانی نیست و از طرف دیگر مردم منطقه از ناامنی خسته شده اند و آن را مانع سرمایه گذاری اقتصادی، آرامش و رشد خود می دانند.لذا باید در برنامه ای حساب شده و به تدریج سیاست های امنیتی را تغییر داد و برای تثبیت امر، از مردم در این جهت کمک گرفت و انان را در میزان همراهی با ضدانقلاب سنجید و به آنان اعتماد کرد.

* تبلیغات شبکه های ماهواره ای متعدد: وجود حدود 14 شبکه ماهواره ای وابسته به کموله، دموکرات، عراق، ضدانقلاب و... به زبان کردی تا حدودی بر موج نارضایتی منطقه دامن زده و در این سو نیز نگاههای محافظه کارانه حکومتی و غیرشفاف شبکه استانی نتوانسته به رویارویی با آنان بشتابد و در بسیاری موارد گزارش اتفاقات منطقه، در ان شبکه ها زودتر و کامل تر انعکاس می یابند!

* احساس تبعیض در کردها: به هر دلیل، این احساس تبعیض در کردها شکل گرفته و به شدت قوت دارد و متاسفانه هیچ برنامه بلندمدت فرهنگی برای اصلاح آن وجود ندارد و لذا خود به نارضایتی ها و بدبینی ها و... دامن می زند و بعضا حتی اقدامات مثبت را با عینک تیره می بیند! این خود یکی از عرصه های کار فرهنگی در منطقه است.

* گستردگی فرهنگ شادی و تفریح: مردمان کرد، بسیار اهل تفریح و گردش اند به نحوی که جمعه ها شهر سنندج یک دست خالی می شود و کوه و دشت اطراف مملو از مردم است. از طرفی ورزش و موسیقی و رقص محلی نیز محبوبیت بالایی دارند که برخلاف تصور رایج، خود یک فرصت است. ابزار ورزش و موسیقی فرصت بسیار مناسبی برای اثربخشی فرهنگی است.

* خرابکاری مسوولان و موجهین: برخوردهای ناشایست، افراط و تفریط ها و فسادهای برخی مسوولان و ذی نفوذان منطقه که بعضا موجه و شیعی هم هستند به بدبینی دامن زده است که باید به شدت با آن برخورد کرد. این در حالی است که مردم منطقه نشان داده اند بدون توجه به قومیت و مذهب، مدیران کاری و صادق را می ستایند چنانچه استاندار سابق آقای رحیمی با اینکه قروه ای(نه سنندجی) و شیعه (نه سنی) است به خاطر خدماتش محبوبیتی جدی دارد.

* رواج غرب زدگی و تضعیف ایمان دینی: گسترش ماهواره ها، رواج قاچاق و مصرف مشروبات الکلی، تضعیف حجاب، توزیع فیلمهای مستهجن و برخی فرهنگهای محلی دیگر در کنار ضعف شدید تبلیغ دینی منجر به ضعف ایمان دینی خصوصا در میان جوانان کرد شده که خود زنگ خطری مهم و قابل توجه است.

* مسائل حوزویان منطقه: کمبود طلبه، ضعف علمی ماموستاها(مولوی ها)، عدم توانایی این تفکر برای ارضاء معرفتی و معنوی جوانان، ضعف شدید تبلیغی حوزویان، انحصار در روستاها و... حوزه ای نه چندان قوی را در اهل سنت پدید آورده که قطعا نیازمند تقویت است و نباید به این مساله به عنوان تقویت اهل سنت در ایران نگاه کرد چرا که اساسا نمی توان آن مناطق را بدون این فرهنگ دینی شافعی مذهب تصور کرد لذا باید مبلغین خودشان را تقویت کرد. از طرفی تقویت علوم عقلی و همچنین گفتگوی بین مذهبی برای جلوگیری از مسائلی مانند غائله ایوب گنجی و یا رشد وهابیت موثر است.

همچنین طرح مسائل مهم جهان اسلام از جمله مساله فلسطین با روحانیون و مردم منطقه و کشاندن ایشان به عرصه حمایت عملی از انها و مسائلی از این دست می تواند از ایجاد مسائل حاشیه ای جلوگیری نماید.

* وهابیت، خطری در آینده: رواج بسیار زیاد زیارت و توسل مانند انچه در مقبره خاتون یا مسجد پیرعمر سنندج هست و همچنین ارادت زیاد شافعی مذهبان به اهل بیت و خصوصا مولا علی(ع) نشان از عدم وجود اثرات وهابیت است هرچند از گوشه و کنار زمزمه هایی از شبهات و فعالیتها و هزینه کردنهایشان به گوش می رسد که باید برای پیش بینی ان اندیشید.

* مسائل دیگر: قاچاق انواع کالاها و خصوصا مواد الکلی و مواد مخدر، انتصاب برخی مدیران غیربومی، بیکاری و... از دیگر مسائل این منطقه به حساب می آیند که البته در سایر شهرهای کشورمان نیز دیده می شوند!

منبع:وبلاگ آرمانخواهی