بسم الله الرحمن الرحیم

«فلما دخلو علیه قالوا یا ایها العزیز مسنا واهلناالضر وجئنا ببضاعه مزجاه، فاوف لناالکیل و تصدق علینا، ان الله یجزی المتصدقین»

خدمت مقام معظم رهبری ، ولی امر مسلمین سلام عرض نموده ، تشریف فرمایی حضرت عالی را به دانشگاه شیراز ، قلب پایتخت فرهنگی ایران اسلامی خوش آمد عرض می نماییم و یاد دانشجوی شهید محمد مهدوی را گرامی میداریم .

جنبش دانشجویی رسالت اصلی خود را ارتقا سطح فکر واندیشه دانشجویان وجامعه می داند و در راستای این رسالت ، بدون هیاهو وغوغا سالاری ، نظرات خود را با منطق واستدلال با مردم در میان میگذارد .

انجمن های اسلامی پس از پشت سر گذاشتن دوره ای از رکود و سیاست بازی و فاصله گرفتن از آرمانهای انقلاب اسلامی و دغدههای مردمی ودانشجویی ، به هویت اصلی اسلامی ایرانی خود بر پایه ایمان ، عقلانیت و آرمان گرایی بازگشته اند.

انجمن های اسلامی در دهه اخیر با شعار نقد حاکمان بدون نفی حاکمیت پا به میدان نهاده اند و بینش وبصیرت سیاسی را ارجح بر سیاسی کاری قلمداد می کنند .

رهبر گرانقدر:

اگر چه رکود سیاسی واقع در فضای دانشگاه قابل بحث است ، اما می خواهیم اصل صحبت را بر مبنای دردی که سالهاست در جامعه مطرح است و هنوز درمان نگشته ، قرار دهیم.

فساد وبی عدالتی سبب پوسیدگی حکومت از درون می شود و بنیان آن را ویران می سازد . چرخه قدرت و ثروت آفتی است مهلک که برخی عوامل بوجود آورنده آن عبارتند از:

-عدم نظارت و ضعف دستگاههای نظارتی واجرایی

-مسابقه رفاه وتجمل در میان مسئولین

-بی اعتنایی به گسترش شکاف طبقاتی و فقر در ذهن وعمل برنامه ریزان

-همچنین تسامح در مبارزه با مفاسد نوعی همدستی با فاسدان ومفسدان است و در امر مبارزه با فساد نباید هیچ تبعیضی برای فرد یا نهادی قائل شد .

پس با چنین دید گاهی و در راستای مطالبه ، ترویج فرهنگ پرسش گری و پاسخگویی و احیای اصل رکین امر به معروف وهنی از منکر وارد شدیم و با همکاری سایر دوستانمان در سایر تشکل ها ، «مجمع دانشجویی مطالبه آرمانهای انقلاب اسلامی »، تشکیل شد.

خوشبختانه این مجمع قدمهای خوبی در خصوص مبارزه با مفاسد اقتصادی برداشته ، هر چند بعضی مسئولان قضایی بیش از 10تن از دانشجوایان را به خاطر روشنگری و انتشار کاریکاتورهای یکی از روزنامه های کثیر الانتشار به دادگاه احضار کرد .

آیا وظیفه دستگاه قضایی برخورد با مفسدان اقتصادی است یا برخورد با دانشجویانی است که صرفا به مطالبه آرمانهای انقلاب اسلامی روی آورده اند ؟؟ در این ماجرا جنبش عدالتخواهی به وظیفه عدالت خواهی خود عمل نمود ، هرچند که کوتاهی دستگاهای اجرایی وقضایی را شاهد بود .

فرمان 8 ماده ای حضرت عالی در خصوص مبارزه با مفاسد اقتصادی نشان از لزوم عزم قوای 3 گانه در این مقوله دارد ولی نغمه هایی که از برخی دستگاهها بویژه دستگاه قضایی شنیده می شود حاکی از عدم اعتقاد به مبارزه با مفاسد اقتصادی و حتی در مواردی انکار وجود مافیا و مفسدین اقتصادی می باشد .

پرسش بسیار جدی در این مقوله این است که قوه قضائیه که عدالت طلبی رسالت اصلی آن است ، چرا به تئوری های اقتصاد لیبرالی و سیاست درهای باز تبدیل شده و مدعی العموم به جای برخورد با مفسدین پررو وزرنگ به برخورد با دانشجویان عدالتخواه می پردازد .

بحث رفع تبعیض ها ، بی عدالتی و زورگویی و وقاحت خطاکاران ، دغدغه اصلی دانشجویان است.ما در نقش مغز وگلوی پرتوان وآگاه جامعه عمل نموده وآرمانها را فریاد خواهیم کرد و اجازه نخواهیم داد که فریاد آرمانها در کشاکش مصلحت ها خاموش گردد . بازوان این پیکر که کارگزاران نظام هستند را به عملگرایی انقلابی و خروج از سستی وانفعال دعوت مینماییم ، در این راه طعن طاعنان و سرزنش فرومایگان تاثیری نخواهد داشت .

گفتمان انقلاب اسلامی ، ناظر به حقایق است و به زمان ومکان رنگ وبوی الهی می دهد و وقایع جدید را در پرتوی آن حقایق خلق مینماید و کسانی که به بهانه عملگراییدست از آرمانها شسته اند و با کج فهمی و راحت طلبی طی طریق می کنند و آرمانخواهی و عدالت طلبی را مفاهیمی انتزاعی می خوانند باید به گفتمان اصیل انقلاب بازگردند.

نکته پایانی صحبت ما این است که با وجود همه اختلاف سلیقه ها و عقاید که در بین ما دانشجویان وجود دارد همه جهانیان بدانند که در مقابل هجمه دشمن ، ما متحد ایستاده ایم و سرسوزنی از حقوق بین المللی خود عقب نشینی نخواهیم کرد .

مرید طاعت بیگانگان مشو حافظ

ولی معاشر رندان پارسا می باش

امید که راهنماییها و فرمایشات حضرت عالی چراغ راه همه دلسوزان باشد .

در بیابان طلب گر چه زهرسو خطریست

میرود حافظ بیدل به تولای تو خوش

با تشکر از صبر وحوصله حضرتعالی

(نکته حضرت آقا در خصوص بیانات نماینده انجمن اسلامی دانشگاه شیراز)

«در بيانات نماينده‏ى انجمنهاى اسلامى دانشگاه شيراز هم حرفهاى خيلى خوبى گفته شد كه اينها حرفهاى دل ماست. اينجا هم من اين بيان را يك پرداختى بكنم: ببينيد، شما ميگوئيد كه ما شعار عدالت ميدهيم؛ دانشجو را ميگيرند، اما آن كسى را كه به عدالت صدمه زده، نميگيرند. قوه‏ى قضائيه چنين، يا دستگاه مسئول چنان. خوب، اينجا شما بايد زرنگى كنيد؛ يك لحظه از درخواست و مطالبه‏ى عدالت كوتاهى نكنيد؛ اين شأن شماست. جوان و دانشجو و مؤمن شأنش همين است كه عدالت را بخواهد. پشتوانه‏ى اين فكر هم با همه‏ى وجود، خودم هستم و امروز بحمداللَّه نظام هست. البته تخلفاتى هم ممكن است انجام بگيرد؛ شما زرنگى‏تان اين باشد: گفتمان عدالت خواهى را فرياد كنيد؛ اما انتقاد شخصى و مصداق‏سازى نكنيد. وقتى شما روى يك مصداق تكيه ميكنيد، اولاً احتمال دارد اشتباه كرده باشيد؛ من مى‏بينم ديگر. من مواردى را مشاهده ميكنم - نه در دانشگاه، در گروه‏هاى اجتماعى گوناگون - كه روى يك مصداق خاصى تكيه ميكنند؛ يا به‏عنوان فساد، يا به عنوان كجروى سياسى، يا به‏عنوان خط و خطوط غلط. بنده مثلاً اتفاقاً از جريان اطلاع دارم و مى‏بينم اينجورى نيست و آن كسى كه اين حرف را زده، از قضيه اطلاع نداشته است. بنابراين وقتى شما روى شخص و مصداق تكيه ميكنيد، هم احتمال اشتباه هست، هم وسيله‏اى به دست ميدهيد براى اينكه آن زرنگ قانوندانِ قانون شكن - كه من گفته‏ام قانوندانهاى قانون شكن خطرناكند - بتواند عليه شما استفاده كند. شما از دادستان چه گله‏اى ميتوانيد بكنيد؟ اگر يك نفرى به‏عنوان مفترى يك شخصى را معرفى كند و بگويد آقا او اين افتراء را به من زده. خوب، شأن آن قاضى اين نيست كه برود دنبال ماهيت قضيه. اگر اين افتراء گفته شده باشد، زده شده باشد، ماده‏ى قانونى آن قاضى را ملزم به انجام يك كارى ميكند؛ لذا نميتوانيم از او گله كنيم. شما زرنگى كنيد، شما اسم نياوريد، شما روى مصداق تكيه نكنيد؛ شما پرچم را بلند كنيد. وقتى پرچم را بلند كرديد، آن كسى كه مجرى است، آن كسى كه در محيط اجراء ميخواهد كار انجام دهد، همه حساب كار خودشان را ميكنند. آن كسى هم كه فرياد مربوط به محتواى اين پرچم را بلند كرده، احساس دلگرمى ميكند و كار پيش خواهد رفت. بنابراين به نظر من مشكلى در كار شما نيست؛ شما جوانهاى مؤمنى هستيد كه انتظار هم از شما همين است. هر شعار خوبى كه داده ميشود، بعد از اتكال به خداى بزرگ كه همه‏ى دلها و زبانها و اراده‏ها دست اوست، تكيه به شما جوانهاست، اميد به شما جوانهاست؛ اين را بدانيد. بالاخره همشهرى شما كه از او شعر هم خوانديد، ميگويد:

وفا كنيم و ملامت كشيم و خوش باشيم‏

كه در طريقت ما كافرى است رنجيدن‏ »