روز گذشته نمايندگان مجلس هفتم با فوريت طرح تقويت و توسعه بودجه بخش فرهنگ از طريق برداشت از حساب ذخيره ارزي مخالفت كردند.
هر چند دليل اصلي نمايندگان مخالف براي حائز فوريت ندانستن اين طرح بيشتر اقتصادي و كمتر فرهنگي بود اما طرح مباحثي چون رفع مظلوميت از بودجه بخش فرهنگ به خودي خود جاي نقد دارد. نمايندگان مخالف اين طرح معتقد بودند برداشتهاي مقطعي از صندوق ذخيره ارزي اقتصاد كشور را متحمل تورم ناگزير خواهد كرد و تصويب اين طرح نيز خارج از اين قاعده نخواهد بود اما سوال اصلي اينجاست كه اصولا آيا رفع مظلوميت از فرهنگ كه بارها مورد تاييد رهبر انقلاب قرار گرفته مترادف رفع مظلوميت از بودجه فرهنگي كشور است؟
يا به عبارتي صريحتر حتي در صورت تصويب اين مصوبه گرهي از مشكلات فرهنگي كشور باز ميشد؟ نگارنده چنين اعتقادي ندارد. به ياد دارم كه در همان ابتداي تشكيل دولت نهم و شايد پس از اولين گزارشي كه رئيسجمهور محترم از عملكرد چند ماهه و برنامههاي آتي دولت به مردم ارائه كرد، هنگامي كه در مراسم نماز جمعه فرصتي دست داد تا وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي دولت نهم گفتوگو كنم، يكي از سوالات اساسي كه از او پرسيدم اين بود كه چرا در نزديك به يك ساعت و نيم ارائه گزارش به مردم هيچ كلامي از وضعيت فرهنگي كشور و برنامههاي پيشروي دولت به ميان نيامد؟ صفارهرندي آن روز عقيده داشتند رئيسجمهور تمامي مقولات تخصصي خواه اقتصادي، اجتماعي، سياسي يا نظامي را زير سپهر كلي به نام فرهنگ اسلامي تعريف ميكند. نميدانم هنوز هم چنين اعتقادي دارد يا خير اما پس از گذشت تقريبا 3 سال از عمر دولت اصولگرا نه تنها سياستهاي فرهنگي دولت نهم به روشني بيان نشده بلكه هنوز هم سطح توجه موثر به حوزههاي فرهنگ عمومي و ارتقاي سطح اخلاق جامعه در شان ايران اسلامي نيست. تا آنجا كه مقام معظم رهبري در ديدار خود با هيئت دولت صراحتا فرمودند: «از بخش فرهنگ رفع مظلوميت كنيد. در گزارش آقاي رئيسجمهور اصلا اسمي از فرهنگ نيامد.» بازميگرديم به همان سوال اساسي آيا رفع مظلوميت از بخش فرهنگي مترادف رفع مظلوميت از بودجه فرهنگي است؟ كمتر كسي است كه نداند يكي از دلايل رويكرد قاطبه ملت به رئيسجمهور كنوني و بر هم خوردن تمام محاسبات سياسيون در انتخابات گذشته رياست جمهوري انتظار مردم براي جبران كاستيهاي فرهنگي 16 سال گذشته بوده است. شكي نيست كه هنوز هم بخشي از همان رايدهندگان به اين اميد هستند كه دولت زنده كردن اهداف فرهنگي اوليه انقلاب اسلامي، افزايش سطح معنويت جامعه و استقلال فرهنگي ـ مكتبي كشور را از طريق اجراي احكام اسلام جديتر بگيرد اما تحقق چنين اهدافي آيا تنها با افزايش بودجه ميسر است.
روز گذشته برخي از موافقان طرح رفع مظلوميت از بودجه فرهنگي كشور سهم ناچيز فرهنگ از بودجه عمومي كشور را دليلي براي درخواست برداشت از حساب ذخيره ارزي عنوان ميكردند، در حالي كه به گفته برخي مسئولين بودجه فرهنگي سال آينده كشور افزايش 400 ميليارد توماني دارد و حتي بودجه يكي از دستگاههاي فرهنگي كشور 9 برابر شده است پس گير كار جاي ديگر است.
به نظر ميرسد حلقه مفقوده زنجيره فرهنگ كشور، تدوين استراتژي و برنامهريزي در دولت است و گرنه دهها برابر مبالغ وعده داده شده در طرح روز گذشته مجلس هم اگر به بخش فرهنگ اختصاص يابد اما دولت همچنان گرفتار بيبرنامگي در حوزه فرهنگ باشد آب از آب تكان نميخورد.
چه بسيار دستگاههاي فرهنگي كه امروز در هزار توي دولت بر سر خوان بودجه فرهنگي اين كشور نشستهاند اما كمترين بازدهي ندارند و در مقابل چه بسيار شخصيتهاي فرهنگي كه سالها در جبهه فرهنگي اين انقلاب بدون استفاده از بودجههاي آن چناني كارآمدي خود را اثبات كردهاند اما به اين دليل كه به دغدغه فرهنگي در دولت نهم كمتر پرداخته شده به حاشيه رانده شدهاند و جاي آنها را كساني پر كردهاند كه اين روزها خبر مخالفتهاي علما و مراجع با نظرات غيرفرهنگي آنها در غالب مشاوران فرهنگي دولت، صدر اخبار است. عرصه فرهنگ مزرع آدمهاي فرهنگي برنامهريز است نه بهشت بيباغبان بودجهخيز. مقام معظم رهبري چند سال پيش در ديدار اعضاي شوراي عالي انقلاب فرهنگي فرمودند: «در كار فرهنگي نبايد مسئله پول و بودجه يك مشكل عمده به حساب آيد. به اين معنا كه مشكلات و نقايص فرهنگي را در رديف نيازهاي بودجهاي و در آخر ليست قرار ندهيم؛ بلكه در اولهاي ليست ـ اگر نگوييم در رديف اول ـ قرار بدهيم.»
منبع: حزب الله
نظرات کاربران :