محور دوم بحث ما تعاملات و جلسات گروهی و همایشی است و می‌خواهیم ببینیم كه اینجا چه خبر است و بگوییم جلسات غیر رسمی هفتگی نداریم تا ارتباط بین استادان و دانشگاه با استادان یك تعامل معرفتی ارگانی زنده داشته باشد. نكته‌ای كه باید بگویم این است كه در تمام گروههای علوم انسانی در دانشگاههای غرب هر هفته یك بار یك همایش درون‌گروهی پژوهشی برگزار می‌شود و در این جلسات كه غیر رسمی است دعوت‌نامه و اعلام عمومی روی یك كاغذ4A تایپ دستی می‌شود و حدود پنجاه استاد به علاوه دانشجویان تحصیلات تكمیلی حضور پیدا می‌كنند و همه در كنار هم و به صورت غیر رسمی می‌نشینند و استاد تحقیقاتش را كه در خصوص موضوع انجام داده است و در چندین برگ مكتوب كرده است از رو می‌خواند و جایی را كه توضیح لازم دارد، توضیح می‌دهد. نكات مبهم را دانشجویان می‌نویسند و پس از اتمام بحث سؤال می‌كنند و بعد استاد مدعو بدون هیچ شانه خالی كردن به سؤالات پاسخ می‌دهد و حتی ضد و نقیض‌گوییها را با كمك دانشجویان حل و فصل می‌كنند و اگر سؤالی بی‌مورد در این میان مطرح باشد به دقت پاسخ داده می‌شود و با این روش استاد كمك می‌كند تا دانشجو بهتر فكر كند و به سؤالات پاسخ بدهد و گاهی كه استاد نتوانست به سؤالات و مجهولات دانشجو پاسخ بدهد، بدون هیچ تعارفی از دانشجو معذرت‌خواهی كرده و می‌گوید كه حتما‌ً در مورد این سؤال تحقیقی خواهد كرد و پاسخ آن را خواهد داد.