|
سيدعبدالجواد موسوي پرداختن به مسائل بيروح، بيخاصيت و خنثا را در دههي 80 يادآور شد و گفت: نميتوان در اين دهه سمت و سوي خاصي براي طنز قايل شد. اين منتقد طنز در گفتوگو با خبرنگار بخش ادب خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، دربارهي اينكه طنز در دههي 80 چه سمت و سويي داشته و به چه مضاميني پرداخته است، گفت: اگر بخواهم بين طنز دهههاي 70 و 80 مقايسهاي داشته باشم، بايد بگويم در دههي 80 اصلا وضعيت خوبي در طنز نداشتيم؛ اما در دههي 70 يعني پيش از نيمهي اول دههي 70 و قبل از دوم خرداد 76، وضعيت نسبتا خوبي داشتيم. افراد مشهوري بودند مانند عمران صلاحي، كيومرث صابري، يوسفعلي ميرشكاك و ابوالفضل زرويي، كه با قلمها، نگاهها و گرايشهاي متفاوت سياسي و اجتماعي، طنزي خوب، داراي مشخصه و سبك خاص مينوشتند و قلمشان پخته بود و نگاهي خاص در حوزهي طنز داشتند. موسوي افزود: در دههي 80 فرد خاصي را نميتوانيم نام ببرم كه طنز و نگاه ويژهاي داشته باشد و بتوانم از كار او بهعنوان اثري ماندگار نام ببرم؛ جز هفتهنامهي «مهر» كه لحن خاصي داشت؛ اما در دههي 80 توقيف شد و از كار بازماند. او همچنين طنزپرداز را مختار به پرداختن به هر موضوعي دانست و دربارهي اينكه جاي چه مقولههايي را در طنز امروز خالي ميبيند، گفت: به مسائلي كه پيشتر با صراحت و برندگي بيشتري مطرح ميشدند، چه در حوزهي سياسي، چه اجتماعي و چه فرهنگي، پرداخته نميشود، و طنز خيلي آرام و سر به زير و بيروح به پيش ميرود. موسوي در عين حال معتقد است: طنزپردازان جوان آثار خوبي عرضه كردهاند، كه هنوز به بار ننشستهاند. او يكي از دلايل اين موضوع را اين دانست كه هنوز خيلي فضا براي ارايهي اين آثار وجود ندارد و افزود: در همين شبهاي شعر مثل «در حلقهي رندان» كه در دفتر طنز حوزهي هنري برگزار ميشود، استعدادهاي خوبي ميبينيم؛ منتها اين استعدادها فقط نبايد براي جمع هزارنفري عرضه شود. اگر فضايي ايجاد شود كه در آن رقابت مطرح باشد و افراد ديگر هم بتوانند كارشان را ارايه دهند، اتفاقات خوبي خواهد افتاد. مدير طرح و برنامهريزي دفتر طنز حوزهي هنري ادامه داد: بهعنوان كسي كه در دفتر طنز مشغول به كارم، معتقدم كارهاي پايهيي بايد انجام پذيرند؛ مثل بحثهاي تخصصي كه در دفتر طنز حوزهي هنري برگزار ميشوند يا كتابهاي تخصصي كه در اين دفتر منتشر ميشوند و يا كارگاههاي آموزشي كه توسط برخي از استادان و پيشكسوتها باز هم در همين دفتر برگزار ميشوند، كه نتايج خوبي در درازمدت خواهند داشت. او در بخش ديگري با بيان اين مطلب كه مقايسهي بين طنز مكتوب و تصويري را خيلي درست نميدانم، در عين حال گفت: يك سنت ادبي قوي داريم و طنز مكتوب بهدليل سنت و سابقهاي كه دارد، خيلي محكمتر و غنيتر از طنز تصويري است؛ ولي در حوزهي رسانههاي تصويري و ديداري فقيريم؛ هرچند اين دو را نبايد خيلي با هم مقايسه كرد؛ زيرا معيارهاي طنز تصويري كاملا با طنز مكتوب متفاوتاند. عبدالجواد موسوي اما حساب كاريكاتور را از طنز تصويري بهصورت نمايشي آن جدا دانست و حوزهي طنز كاريكاتور را موفق توصيف كرد. او در ادامه دربارهي تعامل طنز مكتوب و طنز تصويري گفت: نميتوان حكم قاطعانهاي در اينباره صادر كرد. ممكن است كسي در حوزهي طنز مكتوب مهارت و اطلاعات و آگاهي عميق و كافي از ادبيات نداشته باشد؛ اما بهعلت پيوند با سينما درك دقيقي از تصوير داشته باشد و يك اثر خوب تلويزيوني و سينمايي را با معيار طنز تصويري، مبتني بر تصوير، نه بر ديالوگ بسازد. اما در هر حال، اگر كسي مطالعهي بيشتري داشته باشد و صاحب استعداد باشد، ميتواند دانش و مطالعهي خود را در اثرش نشان دهد و اثر خوبي بيافريند.
|
نظرات کاربران :